Ciąg niwelacyjny to uporządkowany przebieg pomiarów różnic wysokości pomiędzy kolejnymi punktami. Jeżeli zsumujemy różnice wysokości na wszystkich stanowiskach, otrzymujemy łączną zmianę wysokości pomiędzy punktem końcowym i początkowym.
Odpowiedź "Zamkniętym." jest poprawna, ponieważ w ciągu zamkniętym (pętli) punkt końcowy pokrywa się z punktem początkowym. Skoro wracamy do tego samego punktu, to teoretyczna (idealna) suma różnic wysokości musi wynosić 0 mm. Ten warunek jest podstawą kontroli pomiaru: w danych rzeczywistych suma zwykle nie wyjdzie dokładnie 0, a uzyskana różnica to błąd domknięcia, który następnie ocenia się i ewentualnie rozdziela w opracowaniu.
Odpowiedź "Wiszącym." jest niepoprawna, bo ciąg wiszący nie ma domknięcia na znanym punkcie końcowym; brak tu warunku, aby teoretyczna suma musiała wynosić 0 mm.
Odpowiedź "Otwartym." jest niepoprawna, ponieważ ciąg otwarty kończy się w innym punkcie niż początkowy; suma różnic wysokości jest wtedy równa różnicy wysokości pomiędzy tymi punktami, a nie z definicji 0 mm.
Odpowiedź "Wyliczeniowym." jest niepoprawna, bo nie jest standardową nazwą typu ciągu niwelacyjnego opisującą własność domknięcia sumy różnic wysokości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się warunek "suma różnic wysokości = 0", szukaj sytuacji, w której start i koniec są tym samym punktem (pętla kontrolna).