"Samodzielne siadanie bez pomocy i bez podparcia" oznacza, że dziecko potrafi utrzymać stabilną pozycję siedzącą bez podtrzymywania tułowia przez osobę dorosłą i bez oparcia (np. o poduszki). To etap związany z dojrzewaniem kontroli posturalnej, wzmocnieniem mięśni tułowia oraz koordynacją ruchową.
W klasycznych tabelach rozwoju psychoruchowego przyjmuje się, że typowym momentem opanowania tej umiejętności jest około 9. miesiąca życia. Dlatego odpowiedź "Dziewiątym." jest uznawana za właściwą w schemacie egzaminacyjnym opartym o takie normy.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, ponieważ odpowiadają etapom wcześniejszym lub bliskim, ale zwykle dotyczącym innej jakości umiejętności:
- "Szóstym." – częściej wiąże się z początkiem stabilniejszego trzymania tułowia i krótkotrwałym siedzeniem, gdy dziecko zostanie posadzone, co nie jest tym samym co siad bez podparcia.
- "Siódmym." – bywa mylony z siadem z mniejszą pomocą albo z bardziej pewnym podpieraniem się rękami; nadal nie zawsze spełnia warunek pełnego braku podparcia.
- "Dziesiątym." – jest zwykle zbyt późnym wskazaniem dla dziecka rozwijającego się prawidłowo według klasycznych norm; w tym czasie część dzieci już dynamicznie przechodzi między pozycjami i przygotowuje się do wstawania.
Wskazówka praktyczna dla opiekunki dziecięcej: przy obserwacji zawsze warto doprecyzować, co dokładnie dziecko potrafi (czy tylko "siedzi posadzone", czy "siada i siedzi stabilnie bez podparcia") oraz pamiętać o zmienności indywidualnej i o tym, że ocena rozwoju opiera się na całokształcie funkcjonowania, a nie na jednym punkcie czasowym.
