Pytanie dotyczy tego, w jakim przenośniku rozładunek transportowanego materiału jest możliwy wyłącznie na końcu trasy. W praktyce oznacza to konstrukcję, w której materiał jest prowadzony w sposób ciągły w korycie/obudowie, a typowy i przewidziany konstrukcyjnie wysyp odbywa się dopiero w strefie wylotowej.
Odpowiedź "Członowym" jest właściwa, ponieważ przenośniki członowe (spotykane m.in. jako przenośniki zgrzebłowe) transportują materiał dzięki poruszającym się członom w korycie. Materiał jest przesuwany do końca toru i dopiero tam następuje jego opuszczenie przenośnika. W typowym rozwiązaniu nie przewiduje się rozładunku pośredniego w dowolnym miejscu trasy bez ingerencji w konstrukcję obudowy.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo ich budowa dopuszcza (konstrukcyjnie lub przez typowe wyposażenie) rozładunek w punktach pośrednich:
- "Taśmowym" – taśma może oddawać materiał na końcu, ale w praktyce stosuje się także zgarniacze, wózki wysypowe (trippery) lub przesypy pośrednie w zależności od układu instalacji.
- "Ślimakowym" – przenośniki ślimakowe mogą mieć króćce i otwory rozładunkowe wzdłuż rury/koryta (np. do zasilania kilku aparatów), więc rozładunek nie musi być wyłącznie końcowy.
- "Wibracyjnym" – wibracyjne rynny/stoły mogą być wyposażone w zsypy i odbiory pośrednie, a transport odbywa się na otwartym korycie, co ułatwia zorganizowanie odbioru w wybranym miejscu.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowo "wyłącznie". Gdy pytanie dotyczy tylko jednego możliwego miejsca rozładunku, odrzuć typy przenośników, które często wykonuje się z króćcami/otworami rozładunkowymi lub z osprzętem do wysypu pośredniego.
