Doskonałość aerodynamiczna (często nazywana po prostu "doskonałością") jest miarą sprawności aerodynamicznej statku powietrznego i w najprostszym ujęciu oznacza stosunek siły nośnej do siły oporu, czyli L/D. Im większa wartość L/D, tym mniejszy opór przypada na daną nośność, a więc tym korzystniejsze są osiągi w locie poziomym i szczególnie w szybowaniu.
Na wykresach charakterystyk aerodynamicznych maksimum doskonałości odpowiada punktowi, w którym iloraz L/D przyjmuje największą wartość. W zależności od rodzaju przedstawionej charakterystyki rozpoznaje się go m.in. jako:
- maksimum krzywej L/D w funkcji prędkości, albo
- na biegunowej oporu: punkt, dla którego prosta poprowadzona od początku układu współrzędnych jest styczna do krzywej (interpretacja geometryczna maksimum ilorazu).
W pytaniu należy więc wskazać ten numerowany punkt na rysunku, który reprezentuje maksymalną wartość L/D. Zgodnie z kluczem jest to "2".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Punkty "1", "5" i "6" nie odpowiadają maksimum ilorazu L/D: mogą leżeć w obszarze zbyt małej prędkości (gdzie rośnie opór indukowany i spada L/D) albo zbyt dużej prędkości (gdzie rośnie opór profilowy/parasytowy i także spada L/D). Typowym błędem jest wybieranie punktu o "największej nośności" albo "najmniejszym oporze" zamiast punktu o najlepszym stosunku tych wielkości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz wykres związany z nośnością i oporem, a pada słowo "doskonałość", zawsze myśl o L/D (lub równoważnie: o minimalnym kącie opadania i maksymalnym zasięgu w szybowaniu), a nie o samej nośności czy samym oporze.
