Pojęcie "uzależnienia od obcych źródeł finansowania" w praktyce rachunkowości i analizy finansowej odnosi się do skali korzystania z kapitału obcego, czyli przede wszystkim zobowiązań (krótkoterminowych i długoterminowych), a nie do kapitału własnego.
Aby wskazać rok, w którym spółka była najmniej uzależniona, należy porównać lata pod kątem tego, w którym roku:
- udział zobowiązań w pasywach jest najmniejszy (czyli finansowanie obce ma najmniejszy udział),
- albo równoważnie: udział kapitału własnego w pasywach jest największy.
W zadaniach egzaminacyjnych bywa to przedstawione wprost jako wskaźnik (np. wskaźnik zadłużenia) lub jako tabela z wartościami bilansowymi, z których taki udział można odczytać lub wywnioskować.
Dlatego poprawna procedura jest zawsze taka sama:
- Odczytaj dla każdego roku wartość zobowiązań lub wskaźnik opisujący finansowanie obce.
- Porównaj lata i znajdź minimum (najmniejszą wartość zadłużenia/udziału finansowania obcego).
- Wskaż rok odpowiadający temu minimum.
Odpowiedzi błędne (2017–2019) są typowe, gdy osoba zdająca myli kierunek interpretacji (np. wybiera najwyższe zadłużenie zamiast najniższego) albo odczytuje wartość z niewłaściwego wiersza/kolumny. Innym częstym problemem jest wybór roku "na oko" bez sprawdzenia wszystkich lat w zestawieniu.
Na egzaminie warto pamiętać: im mniej zobowiązań w strukturze pasywów, tym mniejsze uzależnienie od kapitału obcego.
