KWALIFIKACJA INF1 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 14.
W którym systemie jest realizowana transmisja w trakcie do pola komutacyjnego pakietu abonenckich zespołów linowych cyfrowych, przedstawionym na rysunku?
Ilustracja przedstawia schemat blokowy związany z systemem transmisji cyfrowej, prawdopodobnie w kontekście telekomunikacji.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PCM (modulacja impulsowo-kodowa) opisuje sposób cyfrowej reprezentacji sygnału (próbkowanie i kwantyzacja), a następnie przesyłania go w torze do elementów komutacyjnych. Pozostałe opcje odnoszą się do innych metod zwielokrotnienia lub dostępu (kodowej, czasowej, falowej), a nie do systemu PCM.

Pełne wyjaśnienie:

Odpowiedź PCM jest poprawna, ponieważ PCM (modulacja impulsowo-kodowa) to klasyczny sposób realizacji cyfrowej transmisji sygnału: sygnał analogowy (np. mowy) jest próbkowany, kwantyzowany i kodowany do postaci binarnej, a następnie przesyłany jako strumień danych w torze cyfrowym. W typowych rozwiązaniach telekomunikacyjnych PCM stanowi podstawę tworzenia kanałów cyfrowych i ich transportu do dalszych bloków sieci (w tym do obszarów związanych z komutacją/łączeniem).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • CDM (zwielokrotnienie/dostęp z podziałem kodowym) opiera się na rozróżnianiu kanałów za pomocą kodów. To inna zasada współdzielenia medium niż ta, którą opisuje pojęcie PCM jako sposobu kodowania próbek sygnału.
  • TDM (podział czasowy) dotyczy organizacji wielu kanałów w czasie, np. w szczelinach czasowych. Jest to metoda zwielokrotnienia, która może współwystępować w systemach PCM, ale nie jest tym samym co odpowiedź na pytanie o system realizacji transmisji przedstawionej na schemacie.
  • WDM (podział na długości fali) to technika typowa dla światłowodów, gdzie wiele strumieni przesyła się równolegle różnymi długościami fali. Nie opisuje ona samej idei kodowania próbek sygnału do postaci cyfrowej w znaczeniu PCM.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli na schemacie widać przetwarzanie sygnału na postać impulsów/kodu i odniesienia do kanałów cyfrowych mowy, zwykle chodzi o PCM. Jeśli widać rozdział na szczeliny czasowe, myśl o TDM; jeśli o długości fali – o WDM; jeśli o kody – o CDM.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
PCM to metoda cyfrowej reprezentacji sygnału, w której sygnał (np. mowa) jest próbkowany, kwantyzowany i kodowany do postaci bitów. Dzięki temu można przesyłać sygnał w torach cyfrowych i dalej go zestawiać lub przełączać w urządzeniach sieciowych.
PCM historycznie i technicznie jest podstawą cyfrowej telefonii: zamienia przebieg analogowy mowy na ciąg próbek zapisanych jako słowa binarne. Taki strumień jest łatwy do transportu, regeneracji i łączenia w systemach komutacyjnych oraz transmisyjnych.
PCM opisuje sposób kodowania sygnału (próbkowanie i kwantyzacja), a TDM opisuje sposób ułożenia wielu kanałów w czasie (szczeliny czasowe/ramki). Na schematach TDM częściej widać ramki i sloty, a PCM – blok kodera/dekodera próbek.
Tak. PCM może dostarczać strumienie kanałów cyfrowych, które następnie są organizowane w czasie metodą TDM w celu wspólnego przesyłania wielu kanałów jednym łączem. To częsty układ: PCM jako kodowanie kanału, TDM jako zwielokrotnienie transportowe.
WDM to zwielokrotnienie z podziałem na długości fali w światłowodzie: wiele niezależnych strumieni idzie równolegle na różnych "kolorach" światła. Stosuje się je, gdy trzeba zwiększyć pojemność łączy optycznych bez dokładania nowych włókien.
CDM (zwykle rozumiane jako podział kodowy) rozróżnia kanały przez nadawanie im różnych kodów rozpraszających. PCM natomiast dotyczy kodowania próbek sygnału do postaci cyfrowej. To dwa różne poziomy opisu: dostęp/zwielokrotnienie vs reprezentacja sygnału.
Najczęstsze pomyłki to traktowanie wszystkich skrótów jako "rodzajów transmisji cyfrowej" bez rozróżnienia, co jest kodowaniem sygnału, a co zwielokrotnieniem. Uczniowie też często wybierają WDM automatycznie, gdy w zadaniu pojawia się światłowód.
Warto utrwalić: kanał i jego parametry, organizację ramek i szczelin czasowych, pojęcie komutacji, podstawy torów cyfrowych, a także różnice między zwielokrotnieniem czasowym i falowym. Pomaga też czytanie prostych schematów blokowych urządzeń.
Pole komutacyjne pojawia się w kontekście zestawiania połączeń lub przełączania torów w urządzeniach sieciowych (np. węzłach, centralach, przełącznicach). Dla montera ważne jest rozumienie, jak sygnał trafia do miejsca, gdzie jest łączony lub kierowany dalej.
Najpierw rozpoznaj, czy rysunek pokazuje kodowanie sygnału (próbki/bity), podział czasowy (ramki/sloty), czy podział falowy (wiele długości fali). Potem dopasuj pojęcie: PCM do kodowania próbek, TDM do szczelin czasowych, WDM do światłowodu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 64% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "PCM (modulacja impulsowo-kodowa) opisuje sposób cyfrowej reprezentacji sygnału (próbkowanie i kwantyzacja), a następnie przesyłania go w torze do elementów komutacyjnych."

Źródła:

  • ITU-T Recommendation G.711: "Pulse code modulation (PCM) of voice frequencies" (standard ITU-T, tytuł dokumentu)
  • ITU-T Recommendation G.703: "Physical/electrical characteristics of hierarchical digital interfaces" (standard ITU-T, tytuł dokumentu)
  • ITU-T Recommendation G.704: "Synchronous frame structures used at 1544, 6312, 2048, 8448 and 44736 kbit/s hierarchical levels" (standard ITU-T, tytuł dokumentu)

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z podstaw teletransmisji cyfrowej (PCM, ramkowanie, synchronizacja)
  • Dokumentacja techniczna urządzeń transmisyjnych i abonenckich stosowanych w sieciach telekomunikacyjnych
  • Zalecenia/standardy telekomunikacyjne ITU-T dotyczące podstaw PCM i interfejsów cyfrowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego