W sieci lokalnej zbudowanej w topologii magistrali na kablu koncentrycznym sygnał rozchodzi się wzdłuż jednego wspólnego przewodu. Taki tor transmisyjny musi mieć poprawnie wykonane zakończenia linii, czyli terminatory na końcach segmentu, aby impedancja na końcu była dopasowana i nie powstawały odbicia sygnału zakłócające transmisję.
Jeżeli stacja robocza ma być podłączona na końcu magistrali, to trójnik (T-connector) pełni rolę rozgałęzienia: jedno ramię trójnika jest połączeniem z kartą sieciową stacji, a dwa pozostałe ramiona dotyczą samej magistrali. Ponieważ jest to koniec segmentu, z jednej strony segment się kończy, więc w tym miejscu musi znaleźć się terminator. Z drugiej strony magistrala "idzie dalej" tylko w jednym kierunku, więc tam podłączony jest kabel współosiowy.
Dlatego prawidłowy układ to: 1 – terminator, 2 – stacja robocza, 3 – kabel współosiowy.
- 1 – terminator, 2 – stacja robocza, 3 – terminator jest błędne, bo oznaczałoby zakończenie magistrali z obu stron trójnika i brak ciągłości połączenia z resztą segmentu (stacja byłaby "odcięta" od sieci).
- 1 – kabel współosiowy, 2 – terminator, 3 – stacja robocza jest błędne, bo terminator nie jest elementem, do którego "wpina się" stację w miejsce ramienia trójnika; terminator ma zamykać koniec linii, a stacja powinna być podłączona do odgałęzienia trójnika.
- 1 – kabel współosiowy, 2 – stacja robocza, 3 – kabel współosiowy jest błędne, bo brakuje terminatora na końcu segmentu, co typowo powoduje odbicia sygnału i problemy z komunikacją całej magistrali.
W praktyce (zwłaszcza przy serwisie starszych instalacji) poprawne rozpoznanie, gdzie musi być terminator, jest kluczowe: usunięcie terminatora lub przerwanie ciągłości kabla w magistrali często skutkuje awarią całego segmentu, a nie tylko jednej stacji.
