Napięcie przebicia diody (często oznaczane jako UBR) dotyczy polaryzacji zaporowej, czyli sytuacji, gdy dioda jest spolaryzowana "wstecznie" i w idealizacji powinna przewodzić jedynie bardzo mały prąd wsteczny. Na charakterystyce prądowo-napięciowej I–U w obszarze zaporowym przez pewien zakres napięć prąd wsteczny pozostaje niewielki.
Wraz ze wzrostem wartości napięcia wstecznego pojawia się jednak zjawisko przebicia (np. lawinowego lub Zenera – zależnie od typu diody i poziomu napięcia). Objawia się ono tym, że po osiągnięciu pewnej granicznej wartości napięcia wstecznego prąd zaczyna rosnąć bardzo szybko. W praktyce jest to punkt "załamania"/"kolana" charakterystyki w części zaporowej, od którego krzywa staje się stroma. Właśnie w tym miejscu odczytuje się napięcie przebicia.
Odpowiedź "W punkcie A" jest poprawna, ponieważ punkt A (zgodnie z treścią zadania odnoszącą się do wykresu) wskazuje położenie odpowiadające wejściu w obszar przebicia: napięcie jest jeszcze zaporowe, a prąd wsteczny zaczyna gwałtownie narastać.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? Jeśli punkt leży w części przewodzenia (dodatnie napięcie i szybko rosnący prąd w kierunku przewodzenia), opisuje raczej napięcie progowe i normalną pracę diody jako prostownika, a nie przebicie. Z kolei punkty w obszarze zaporowym, ale przed "kolanem", odpowiadają małemu prądowi wstecznemu – to nie jest jeszcze przebicie, więc nie odczytuje się tam UBR.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na wykresie fragmentu zaporowego, w którym krzywa nagle "idzie w górę" (w sensie wartości prądu wstecznego). Napięcie na osi poziomej w tym miejscu to napięcie przebicia.
