Pytanie sprawdza praktyczne zastosowanie zasady sezonowości w planowaniu menu. W gastronomii zestaw obiadowy powinien być możliwy do przygotowania z surowców realnie dostępnych w danym okresie. W Polsce okres zimowy oznacza zwykle ograniczoną dostępność świeżych owoców i części warzyw z lokalnych upraw, co wpływa na jakość, cenę i powtarzalność produkcji.
Zestaw: "Botwina, pierogi leniwe ze śmietaną, surówka ze świeżych truskawek, kompot ze świeżych śliwek" wymaga zmian, bo zawiera kilka elementów typowo sezonowych w wersji świeżej: botwina (młode liście i buraczki), świeże truskawki oraz świeże śliwki do kompotu. Zimą takie surowce nie są standardowo dostępne z krajowych zbiorów, a ich pozyskanie bywa nieopłacalne lub obniża jakość. Aby wykonać zestaw zimą, należałoby zastosować zamienniki (np. mrożone owoce, kompot z suszu, inne zimowe surówki).
Pozostałe propozycje nie wymagają obowiązkowych zmian sezonowych, bo opierają się na surowcach powszechnie dostępnych zimą lub łatwych do przechowania/przetworzenia:
- "Zupa jarzynowa, gołąbki…, kasza gryczana, sok jabłkowy" – warzywa do zupy oraz jabłka (a także soki) są zwykle dostępne zimą, a dania bazują na surowcach całorocznych.
- "Zupa porowa, cielęcina…, ziemniaki, surówka z buraków, kompot z suszu" – ziemniaki i buraki są typowe dla sezonu zimowego, a kompot z suszu jest wręcz charakterystycznym zimowym napojem.
- "Zupa ogórkowa, słodko-kwaśny kurczak, ryż, surówka z marchwi, sok pomarańczowy" – ogórkowa zwykle wykorzystuje ogórki kiszone, marchew i ryż są całoroczne, a soki/owoce cytrusowe są dostępne w handlu także zimą.
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać: jeśli w zestawie pojawiają się świeże truskawki, śliwki czy typowe wiosenne nowalijki, to taki zestaw najczęściej będzie wymagał modyfikacji na okres zimowy.
