W diecie osoby z cukrzycą kluczowe jest zarządzanie węglowodanami: ich jakością, ilością oraz rozkładem w ciągu dnia. Produkty bogate w błonnik i mniej przetworzone zwykle powodują wolniejszy wzrost glikemii poposiłkowej niż produkty z oczyszczonej mąki.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: biały chleb pszenny?
Białe pieczywo pszenne jest typowym przykładem produktu zbożowego o wysokim stopniu rafinacji. Zawiera mniej błonnika i często ma wyższy indeks glikemiczny, przez co może szybciej podnosić poziom glukozy we krwi. W praktyce dietetycznej zwykle zaleca się, aby w miarę możliwości częściej wybierać pieczywo pełnoziarniste lub o wyższej zawartości błonnika, a białe pieczywo ograniczać.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne jako "najmniej odpowiednie"?
- Ryż brązowy – jest mniej przetworzony niż ryż biały, ma więcej błonnika i składników mineralnych. Nadal dostarcza węglowodanów, więc liczy się porcja, ale z reguły bywa korzystniejszym wyborem niż rafinowane pieczywo.
- Kasza gryczana – zwykle jest produktem o dobrej jakości węglowodanów, z błonnikiem; często bywa polecana jako element posiłków dla osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, oczywiście przy kontroli ilości.
- Czerwona soczewica – roślina strączkowa dostarczająca białka i błonnika. Strączki często pomagają w stabilizacji glikemii, choć mogą wymagać uwzględnienia tolerancji przewodu pokarmowego i właściwej obróbki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród opcji jest produkt wyraźnie bardziej rafinowany (np. białe pieczywo), a pozostałe to pełne ziarna/strączki, najczęściej właśnie produkt rafinowany będzie "najmniej odpowiedni" w kontekście kontroli glikemii. Pamiętaj jednak, że w realnym jadłospisie liczą się też porcja, dodatki i bilans całego posiłku.
