W medycznym przyspieszaczu liniowym (LINAC) elektrony są przyspieszane i kierowane na tarczę, gdzie w wyniku hamowania powstaje wiązka promieniowania fotonowego używana do teleradioterapii. Typowe energie wiązek fotonowych w urządzeniach klinicznych mieszczą się w zakresie kilku do kilkudziesięciu MeV, co pozwala uzyskać odpowiednią penetrację i rozkład dawki dla leczenia zmian położonych na różnych głębokościach.
Odpowiedź "4 ÷ 25 MeV" jest właściwa, ponieważ odpowiada typowym zakresom energii wiązek fotonowych spotykanym w praktyce radioterapeutycznej.
Dlaczego pozostałe zakresy są nieprawidłowe:
- "1 ÷ 3 MeV" – to zbyt niski zakres dla typowych wiązek fotonowych w teleradioterapii; taka energia wiązałaby się z mniejszą penetracją i inną charakterystyką kliniczną niż standardowe wiązki z LINAC.
- "0,1 ÷ 0,3 MeV" – odpowiada bardzo niskim energiom fotonów, kojarzonym raczej z innymi technikami lub źródłami promieniowania niż z wysokoenergetyczną wiązką z przyspieszacza liniowego używaną do leczenia guzów głębiej położonych.
- "100 ÷ 150 MeV" – to zakres typowy dla akceleratorów badawczych lub wyspecjalizowanych zastosowań, a nie dla standardowych urządzeń radioterapeutycznych w pracowniach klinicznych; taka wartość jest zawyżona w odniesieniu do typowej aparatury medycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: w radioterapii zewnętrznej zapamiętaj, że fotony z LINAC mają energię "kilka–kilkadziesiąt MeV". Gdy w odpowiedziach pojawiają się wartości ułamkowe MeV lub rzędu setek MeV, zwykle są to dystraktory sprawdzające orientację w skali energii.
