Amortyzacja to planowe rozłożenie w czasie wartości początkowej środka trwałego na koszty kolejnych okresów. W praktyce księgowej przyjęcie środka trwałego do używania dokumentuje się dowodem OT, natomiast samo ujęcie kosztu amortyzacji w księgach może być zaksięgowane na podstawie dowodu PK (polecenia księgowania).
Wskazana odpowiedź "Metodę jednorazowego odpisu." nawiązuje do sytuacji, w której amortyzacja nie jest rozliczana przez wiele miesięcy/lat, tylko jest ujęta jednorazowo. Taki sposób ujęcia kosztu jest charakterystyczny dla amortyzacji jednorazowej, bo w jednym okresie ujmuje się odpis w pełnej (lub z góry ustalonej jednorazowo) wysokości zamiast tworzyć harmonogram odpisów.
- "Metodę naturalną." odrzucamy, ponieważ metoda naturalna wiąże odpisy z poziomem zużycia/efektem pracy (np. liczbą sztuk, godzin, kilometrów). Sam fakt zaksięgowania odpisu w miesiącu OT nie mówi nic o rozliczaniu według jednostek produkcji.
- "Metodę degresywną." jest nieadekwatna, bo w tej metodzie odpisy są wyższe na początku i maleją w kolejnych okresach, ale nadal są to odpisy rozłożone w czasie, a nie jeden odpis "na start" bez kontynuacji.
- "Metodę liniową." zwykle oznacza równe odpisy w każdym okresie amortyzacji. Ujęcie odpisu w miesiącu przyjęcia do używania może wystąpić również w metodzie liniowej, ale tylko jako część planu (pierwszy odpis), a nie jako jednorazowe zamknięcie amortyzacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się informacja sugerująca "odpis od razu w momencie przyjęcia", sprawdź, czy chodzi o jednorazowe ujęcie całej amortyzacji. Jeśli tak, pasuje amortyzacja jednorazowa; jeśli odpis ma być kontynuowany w kolejnych miesiącach, częściej chodzi o metodę liniową lub degresywną.
