W pytaniu sprawdzana jest znajomość zasad numeracji działek w obrębie ewidencyjnym po wykonaniu operacji polegającej na połączeniu dwóch sąsiadujących działek ewidencyjnych (22/1 i 22/2). Kluczowe jest rozróżnienie między:
- numerem działki w obrębie (np. 22, 403),
- licznikiem po ukośniku (np. /1, /2), który występuje w praktyce numeracyjnej jako część identyfikatora w obrębie.
Odpowiedź "404" wynika z założenia, że po połączeniu powstaje nowa jednostka ewidencyjna i jej oznaczenie powinno być unikalne w obrębie oraz wpasowane w istniejący porządek numeracji. Skoro ostatnim (najwyższym) występującym numerem jest 403/1, to naturalnym kolejnym wolnym numerem porządkowym jest 404.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "22" jest mylące, bo sugeruje "powrót" do numeru głównego 22 bez licznika. Taka odpowiedź ignoruje fakt, że w treści mamy już działki 22/1 i 22/2 oraz że połączenie tworzy nowy obiekt wymagający jednoznacznego oznaczenia.
- "22/3" kusi skojarzeniem, że skoro były 22/1 i 22/2, to powinna powstać 22/3. To jest typowe przeniesienie intuicji z sytuacji, gdy tworzy się kolejny element w ramach tej samej "rodziny" numeru, ale połączenie nie polega na dopisaniu kolejnego licznika, tylko na utworzeniu nowej działki o odrębnym numerze w obrębie.
- "403/2" wynika z zakotwiczenia na najwyższym numerze 403/1 i mechanicznego dopisania "/2". Brakuje tu związku merytorycznego z łączonymi działkami 22/1 i 22/2 oraz z zasadą, że numer nowej działki musi być logicznie nadany w obrębie, a nie "dopasowany" do aktualnie najwyższej wartości przez zmianę licznika.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o numeracji najpierw ustal, czy operacja tworzy nową działkę, czy tylko modyfikuje istniejącą, a dopiero potem wybieraj sposób nadania oznaczenia (nowy numer w obrębie vs modyfikacja licznika). To zmniejsza ryzyko odpowiedzi intuicyjnych.
