W obwodzie magnetycznym (magnetowodzie) często posługujemy się analogią do obwodu elektrycznego. Zamiast napięcia i prądu pojawiają się wielkości związane z polem magnetycznym. Jedną z kluczowych wielkości jest siła magnetomotoryczna (mmf), czyli "napęd" wytwarzający strumień magnetyczny w obwodzie.
Definicyjnie siła magnetomotoryczna jest związana z natężeniem pola magnetycznego H wzdłuż drogi magnetycznej. Dla prostego, jednorodnego odcinka o długości l przyjmuje się zależność:
F = H · l
(w ujęciu ogólnym odpowiada temu całka liniowa wzdłuż drogi pola).
Dlatego odpowiedź "Siła magnetomotoryczna" jest poprawna: to właśnie parametr równy iloczynowi natężenia pola i długości ścieżki magnetycznej.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne aspekty pola magnetycznego:
- "Przenikalność magnetyczna" to własność materiału (informuje, jak łatwo materiał "przewodzi" strumień). Nie jest iloczynem H i l, tylko wiąże H z indukcją B w materiale.
- "Natężenie pola magnetycznego" jest pojedynczą wielkością H. W pytaniu chodzi o iloczyn H i długości drogi, czyli o wielkość "zintegrowaną" po ścieżce, a nie samo H.
- "Indukcja magnetyczna" (B) opisuje "gęstość" strumienia w przekroju. Jest powiązana ze strumieniem i polem, ale nie jest równa H·l.
W praktyce mechatronika rozumienie mmf pomaga w doborze zwojów i prądu cewki w elektromagnesach (np. w chwytakach, zaworach, przekaźnikach), a także w analizie wpływu szczeliny powietrznej, która zwykle znacząco zwiększa "opór" magnetyczny obwodu.