W rachunku kosztów zleceniowym (kalkulacja pod zlecenie) pełny koszt wytworzenia dla danego zlecenia obejmuje:
- koszty bezpośrednie przypisane wprost do zlecenia (np. materiały bezpośrednie, płace bezpośrednie),
- koszty pośrednie (wydziałowe), które trzeba rozliczyć kluczem, ponieważ dotyczą kilku zleceń jednocześnie.
W treści zadania klucz rozliczeniowy jest podany wprost: koszty wydziałowe rozlicza się w stosunku do płac bezpośrednich z narzutami. Oznacza to, że podstawą podziału nie są same wynagrodzenia, lecz wynagrodzenia powiększone o narzuty na płace (np. koszty pracodawcy), jeśli takie narzuty znajdują się w tabeli.
Procedura obliczeń jest standardowa:
- Zsumować dla obu zleceń podstawę rozliczenia: "płace bezpośrednie z narzutami" (dla zlecenia 1 i 2).
- Wyznaczyć udział (proporcję) każdego zlecenia w łącznej podstawie: udział zlecenia = podstawa zlecenia / suma podstaw.
- Rozdzielić łączne koszty wydziałowe zgodnie z udziałami (albo policzyć stawkę narzutu na 1 zł podstawy i przemnożyć przez podstawę zlecenia).
- Dla każdego zlecenia zsumować: koszty bezpośrednie + przydzielone koszty wydziałowe = pełny koszt wytworzenia.
Informacja, że nie wystąpiła produkcja niezakończona, upraszcza zadanie: nie trzeba dzielić kosztów na produkcję zakończoną i niezakończoną ani wyceniać WIP. Całość kosztów danego zlecenia dotyczy produkcji ukończonej w okresie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi bywają błędne? Najczęstsze pomyłki to: rozliczenie kosztów wydziałowych do samych płac bez narzutów, użycie innej podstawy (np. materiałów), przyjęcie błędnej sumy kosztów wydziałowych do podziału albo pominięcie jednego składnika kosztów bezpośrednich przy sumowaniu. Każda z tych pomyłek daje liczby "podobne", ale niezgodne z kluczem wskazanym w zadaniu.
