W stadium umiarkowanym otępienia pojawiają się wyraźne trudności z pamięcią, orientacją, rozumieniem złożonych wypowiedzi oraz planowaniem czynności. Plan działań opiekuńczych powinien więc wspierać codzienne funkcjonowanie w sposób, który nie przeciąża poznawczo i emocjonalnie.
Odpowiedź "ćwiczenia pamięci i komunikowanie z podopiecznym za pomocą prostych zwrotów" jest właściwa, ponieważ:
- Ćwiczenia pamięci (proste, powtarzalne, osadzone w rutynie dnia) pomagają utrzymywać resztkowe funkcje poznawcze i wspierają orientację.
- Proste zwroty zmniejszają obciążenie poznawcze: krótkie zdania, jedno polecenie naraz, spokojne tempo i życzliwy ton ułatwiają zrozumienie i współpracę.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do celu opieki w umiarkowanym otępieniu:
- "pytanie podopiecznego o przyczyny kłopotów z pamięcią i dyskusje z nim na bieżące tematy" może prowadzić do frustracji lub lęku. Osoba z otępieniem często nie potrafi trafnie wyjaśnić przyczyn objawów, a dyskusje wielowątkowe wymagają sprawności poznawczej, która bywa ograniczona.
- "ograniczanie podopiecznemu wykonywania czynności samoobsługowych i aktywności ruchowej" sprzyja szybszej utracie sprawności i zależności od opiekunów. Bezpieczniejsze jest wspieranie i asekurowanie, a nie wyręczanie.
- "zwiększanie liczby i nasilenia bodźców zewnętrznych" może nasilać dezorientację, pobudzenie i trudne zachowania (np. niepokój, rozdrażnienie). W praktyce częściej korzystne bywa uporządkowane, spokojne otoczenie.
Wskazówka egzaminacyjna: w otępieniu umiarkowanym najczęściej wybiera się działania, które upraszczają komunikację, podtrzymują samodzielność i zmniejszają nadmiar bodźców, zamiast rozwiązań konfrontacyjnych lub nadmiernie stymulujących.
