W magazynie archiwum zakładowego oświetlenie ma spełniać dwa cele: umożliwić bezpieczną pracę personelu oraz nie powodować przyspieszonego niszczenia dokumentacji. Papier, atramenty i inne nośniki są wrażliwe na światło, a szczególnie na składową UV, która sprzyja blaknięciu zapisów oraz osłabieniu włókien celulozowych. Z tego powodu przepisy dla archiwów zakładowych wprowadzają górną granicę natężenia oświetlenia w pomieszczeniach magazynowych.
Zgodnie z wymaganiem wskazanym w Instrukcji archiwalnej (Załącznik nr 6 do właściwego rozporządzenia), przy oświetleniu sztucznym należy stosować źródła o obniżonej emisji UV, a maksymalne natężenie światła nie może przekraczać 200 luksów. To wartość graniczna – nie "zalecana", lecz dopuszczalna najwyższa. W praktyce oznacza to dobór opraw i ewentualną regulację natężenia tak, aby pomiar luksomierzem w strefie przechowywania dokumentacji nie przekraczał 200 lx.
- 200 luksów – poprawne, bo jest to limit maksymalny określony w przepisach dla magazynów archiwum zakładowego.
- 220 luksów – błędne, bo przekracza dopuszczalną wartość graniczną, zwiększając ryzyko fotodegradacji materiałów.
- 250 luksów – błędne z tego samego powodu: to natężenie powyżej limitu dla magazynu archiwalnego.
- 270 luksów – również błędne; im wyższa wartość ponad limit, tym większa ekspozycja dokumentacji na światło.
Warto zapamiętać typowy błąd egzaminacyjny: mylenie "maksymalnego" z "optymalnym" lub "minimalnym". W magazynie archiwum priorytetem jest ochrona zasobu, dlatego oświetlenie włącza się tylko na czas przebywania personelu, a światło naturalne ogranicza się do minimum.
