Silnik synchroniczny jest maszyną wirnikową, której prędkość obrotowa jest stała (dla danych: częstotliwości zasilania i liczby par biegunów). Wynika to z synchronizacji pola magnetycznego stojana z ruchem wirnika. W praktyce opisuje to zależność n = (60·f)/p, więc przy stałym f i p prędkość nie zmienia się wraz z obciążeniem (w odróżnieniu od silnika asynchronicznego).
W pytaniu trzeba wskazać silnik, czyli maszynę, która przekształca energię elektryczną na mechaniczną, a jednocześnie ma stałą prędkość. Tę kombinację spełnia odpowiedź "Typ B".
- "Typ A" odpada, bo opisuje przemianę mechaniczną na elektryczną (czyli pracę generatorową) oraz dodatkowo prędkość zmienną.
- "Typ C" ma wprawdzie stałą prędkość, ale przekształca energię mechaniczną na elektryczną, więc odpowiada maszynie synchronicznej pracującej jako generator (alternator), a nie jako silnik.
- "Typ D" przekształca energię elektryczną na mechaniczną (silnik), lecz ma prędkość zmienną; to cecha typowa dla napędów z poślizgiem (np. asynchronicznych) lub dla silników o łatwej regulacji prędkości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się tabela z dwiema informacjami (kierunek energii + prędkość), sprawdź oba warunki jednocześnie. "Stała prędkość" nie wystarcza, jeśli pytanie dotyczy wyłącznie silnika, a nie dowolnej maszyny synchronicznej (silnik/generator).
