W destylacji z parą wodną (parowej) wykorzystuje się fakt, że niektóre związki organiczne są lotne z parą. Oznacza to, że mogą współdestylować z wodą w temperaturze niższej niż ich temperatura wrzenia w warunkach normalnych. Dzięki temu da się pozyskiwać wrażliwe termicznie, aromatyczne składniki roślinne bez konieczności ich silnego ogrzewania.
Dlatego produktem charakterystycznym dla tej metody są olejki eteryczne – mieszaniny lotnych związków (np. terpenów i ich pochodnych), które łatwo przechodzą do destylatu. Odpowiedź "olejek eteryczny miętowy" pasuje do tej definicji: olejek z mięty jest typowym przykładem surowca otrzymywanego metodami destylacyjnymi.
Pozostałe propozycje nie są typowymi produktami destylacji z parą wodną:
- "balsam peruwiański" to produkt żywiczny (gęsty, lepki), zawierający składniki o mniejszej lotności; zwykle nie pozyskuje się go jako destylatu parowego.
- "szelak" jest żywicą naturalną (o charakterze "woskowo-żywicznym"), nie stanowi frakcji lotnej przenoszonej z parą.
- "olej wiesiołkowy oczyszczony" to olej tłuszczowy (triglicerydy, frakcje nielotne). Takie oleje otrzymuje się najczęściej przez tłoczenie i/lub ekstrakcję, a nie przez destylację z parą.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się olejki eteryczne, a w pytaniu jest destylacja z parą, zwykle jest to mocna para pojęć. Z kolei oleje tłuszczowe, żywice i woski kojarz z metodami mechanicznymi (tłoczenie) lub ekstrakcyjnymi, a nie z destylacją.
