W procesie postępowania terapeutycznego kolejne kroki wynikają logicznie jeden z drugiego: najpierw zbiera się informacje i rozpoznaje potrzeby/ograniczenia (diagnoza), następnie formułuje się cele terapii, a dopiero potem planuje się interwencję.
Odpowiedź "planowania działań terapeutycznych" jest właściwa, ponieważ właśnie na etapie planowania terapeuta dobiera metody i techniki (czyli konkretne sposoby pracy i formy oddziaływań) tak, aby były spójne z wytyczonymi celami oraz dopasowane do możliwości podopiecznego (np. wydolności, sprawności manualnej, funkcji poznawczych, motywacji, środowiska).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "prowadzenia planowych zajęć" odnosi się do etapu realizacji. W trakcie zajęć można modyfikować działania, ale wskazanie metod/technik jako element planu powinno powstać wcześniej, aby praca była celowa i możliwa do oceny.
- "diagnozy terapeutycznej" dotyczy rozpoznania sytuacji podopiecznego (funkcjonowania, potrzeb, zasobów i ograniczeń). Diagnoza dostarcza danych do decyzji, ale nie jest jeszcze etapem właściwego doboru technik do realizacji celów.
- "określenia celów terapii" jest etapem, na którym definiuje się, co ma się zmienić (rezultat). Dobór metod i technik odpowiada na pytanie, jak te cele osiągnąć, więc następuje po ustaleniu celów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "dobór metod/technik do realizacji celów" oraz "zgodnie z potrzebami i możliwościami", najczęściej chodzi o etap planowania (projektowania interwencji), a nie o diagnozę lub realizację zajęć.