W profilaktyce odleżyn u osoby unieruchomionej kluczowe jest podejście wieloczynnikowe: odciążanie tkanek (zmiana ułożenia, właściwe podparcie), codzienna ocena skóry, ograniczanie tarcia i ścinania, utrzymanie higieny i suchości oraz odpowiednie żywienie.
Odpowiedź "stosowanie wysokobiałkowej diety" jest trafna, ponieważ białko jest podstawowym "budulcem" tkanek. U pacjentów osłabionych i przewlekle chorych łatwo dochodzi do niedoborów żywieniowych, a to obniża odporność skóry na ucisk i utrudnia regenerację. W praktyce oznacza to konieczność zwracania uwagi na apetyt, masę ciała, tolerancję posiłków oraz współpracę z personelem medycznym w zakresie doboru diety lub wsparcia żywieniowego.
Dlaczego pozostałe propozycje nie są najlepszą odpowiedzią w tym ujęciu:
- "wykonywanie ćwiczeń biernych" – pomaga ograniczać skutki unieruchomienia (np. przykurcze, spadek sprawności), ale samo w sobie nie rozwiązuje problemu długotrwałego ucisku na wyniosłości kostne i nie zastępuje odciążania oraz wsparcia żywieniowego.
- "prowadzenie ćwiczeń oddechowych" – jest ważne w profilaktyce powikłań ze strony układu oddechowego (np. zaleganie wydzieliny), jednak nie jest działaniem ukierunkowanym na zapobieganie odleżynom.
- "podawanie dużej ilości wody do picia" – prawidłowe nawodnienie sprzyja kondycji skóry, ale sformułowanie "dużej ilości" jest nieprecyzyjne (nawodnienie powinno być dostosowane do stanu pacjenta). Ponadto nawodnienie nie zastępuje odpowiedniej podaży białka i energii.
Na egzaminie warto pamiętać: jeśli pytanie dotyczy odleżyn, szukaj odpowiedzi związanej z odciążaniem, skórą i odżywieniem, a nie ogólną gimnastyką czy ćwiczeniami oddechowymi.
