Wymiarowanie ścieżek i chodników opiera się na modułach ergonomicznych, czyli uproszczonych, typowych wymiarach potrzebnych człowiekowi do poruszania się i korzystania z przestrzeni. W takim podejściu przyjmuje się, że jedna pełnosprawna osoba w ruchu pieszym zajmuje pas o szerokości około 60 cm. Jest to wartość "jednoosobowa" – służy jako bazowy moduł do dalszego składania szerokości ciągów.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne w tym konkretnym pytaniu? Wartości 80 cm, 100 cm i 120 cm mogą występować w praktyce projektowej, ale zwykle wynikają z innych założeń niż "miejsce dla jednej osoby": zwiększonego komfortu przejścia, konieczności minięcia przeszkody, mijania się użytkowników, prowadzenia ruchu w dwóch kierunkach albo potrzeby rezerwy na elementy wyposażenia i skrajnię. Jeśli pytanie dotyczy wyłącznie miejsca zajmowanego przez jedną osobę, wartości te będą zawyżone.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa-klucze w treści. Sformułowanie "jedna pełnosprawna osoba" sugeruje moduł podstawowy, a nie szerokość komfortową całej ścieżki dla większego natężenia ruchu. Na egzaminie często myli się moduł osoby z wymaganiami dla mijania się dwóch osób lub z wymogami dostępności – to różne zagadnienia i prowadzą do innych liczb.
