Wskaźniki kadrowe służą do opisu zmian w zatrudnieniu. Kluczowe jest rozróżnienie, czy analizujemy napływ (przyjęcia), odpływ (zwolnienia/odejścia), czy miary łączące oba zjawiska.
Wskaźnik przyjęć jest wskaźnikiem "brutto" – w liczniku uwzględnia tylko liczbę osób przyjętych w danym okresie, bez pomniejszania o zwolnienia. Stosowana formuła to:
(liczba przyjętych w okresie / średni stan zatrudnienia) × 100%.
W danych z zadania w 2016 r. przyjęto 15 kobiet i 25 mężczyzn, czyli łącznie 40 osób. Średni roczny stan zatrudnienia wynosił 250 pracowników. Obliczenie wygląda następująco:
- 40 / 250 = 0,16
- 0,16 × 100% = 16%
Dlatego poprawny wynik to 16%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują? Wartość 4% odpowiadałaby wskaźnikowi zwolnień, bo zwolniono 6 + 4 = 10 osób, a 10/250 × 100% = 4%. To jednak inny miernik (odpływ), więc nie opisuje przyjęć. Wartości 6% lub 10% mogą wynikać z błędnego doboru danych do licznika lub mianownika (np. pomylenia przyjęć ze zwolnieniami albo użycia innej miary rotacji), ale nie są zgodne z definicją wskaźnika przyjęć podaną w treści kontekstowej.
Na egzaminie najpierw nazwij wskaźnik (co ma mierzyć), dopiero potem podstaw liczby. To minimalizuje ryzyko automatycznego odejmowania zwolnień od przyjęć.
