Wskaźnik wydajności (produktywności) pracy opisuje, jaki efekt uzyskano z danego nakładu pracy. W najprostszym ujęciu ilościowym jest to relacja wielkości produkcji do liczby pracowników (lub do czasu pracy, np. roboczogodzin).
Skoro wiadomo, że w ciągu miesiąca 20 pracowników wytworzyło 280 sztuk wyrobów, to dostępne są dokładnie te dwa elementy: nakład pracy (liczba pracowników) i efekt (liczba sztuk). Na tej podstawie można policzyć, ile sztuk przypada na jednego pracownika w danym miesiącu (czyli prostą miarę wydajności pracy). Nawet bez wykonywania rachunku da się stwierdzić, że taki wskaźnik jest możliwy do wyznaczenia, bo wymagane dane są podane.
Odpowiedź "normę zużycia materiałów" jest nieprawidłowa, ponieważ norma materiałowa wymaga informacji o zużyciu materiałów (np. kg, m, szt.) w odniesieniu do jednostki produkcji. Sama liczba pracowników i liczba wyrobów nie mówi nic o materiałach.
Odpowiedź "rytmiczność produkcji" jest nieprawidłowa, bo rytmiczność ocenia regularność wytwarzania w czasie (np. plan vs wykonanie w poszczególnych tygodniach/dniach). Do tego potrzebny jest rozkład produkcji w czasie lub porównanie do harmonogramu, a nie tylko suma miesięczna.
Odpowiedź "zdolność produkcyjną maszyn" jest nieprawidłowa, ponieważ zdolność produkcyjna dotyczy potencjału technicznego (parametry maszyn, liczba maszyn, czas pracy, normy czasu, przestoje). Dane o pracownikach i liczbie wyrobów nie pozwalają odtworzyć możliwości maszyn ani ograniczeń technologicznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w danych występuje liczba pracowników i wielkość produkcji, najczęściej chodzi o wskaźniki efektywności pracy (wydajność/produktywność), a nie o materiały, harmonogramy czy park maszynowy.
