Decyzja administracyjna jest sformalizowanym rozstrzygnięciem organu w indywidualnej sprawie. W praktyce urzędowej jej poprawność ocenia się nie tylko po treści rozstrzygnięcia, ale także po tym, czy zawiera wymagane elementy formalne. Do typowych składników należą m.in.: oznaczenie organu wydającego decyzję, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie o środkach zaskarżenia oraz uzasadnienie.
Odpowiedź "uzasadnienie faktyczne i prawne" jest poprawna, gdy w dokumencie brakuje części, w której organ: (1) opisuje ustalone okoliczności sprawy i dowody (aspekt faktyczny) oraz (2) wyjaśnia, jakie przepisy zastosował i dlaczego prowadzą one do takiego rozstrzygnięcia (aspekt prawny). Uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia decyzji przez stronę i dla ewentualnej kontroli instancyjnej.
Odpowiedź "powołanie podstawy prawnej" jest nieprawidłowa, jeśli w decyzji wskazano przepisy, na których oparto rozstrzygnięcie. Sama podstawa prawna to zwykle zwięzłe przywołanie przepisów, a nie wyjaśnienie ich zastosowania.
Odpowiedź "oznaczenie organu wydającego decyzję" nie jest właściwa, gdy dokument zawiera nagłówek lub dane identyfikujące organ. Ten element jest zwykle obecny już na początku pisma.
Odpowiedź "pouczenie czy i w jakim trybie służy odwołanie" jest błędna, jeżeli decyzja zawiera informację o środkach zaskarżenia (lub o braku takiej możliwości). Pouczenie dotyczy trybu działania strony po doręczeniu decyzji, natomiast uzasadnienie tłumaczy, dlaczego organ rozstrzygnął sprawę w określony sposób.
Wskazówka egzaminacyjna: przy analizie decyzji najpierw odszukaj: organ i datę, podstawę prawną, sentencję (rozstrzygnięcie), pouczenie, a na końcu część wyjaśniającą (uzasadnienie). Najczęstsze pomyłki wynikają z mylenia podstawy prawnej z uzasadnieniem.
