W projektowaniu baz danych rozróżnia się kilka poziomów opisu danych. Na etapie modelu pojęciowego (najczęściej przedstawianego jako diagram ER/ERD) identyfikuje się encje, czyli podstawowe obiekty lub byty istotne dla dziedziny problemu. W systemie bibliotecznym takimi bytami są np. "czytelnik" (osoba korzystająca z zasobów), "książka" (egzemplarz lub pozycja biblioteczna) oraz "wypożyczenie" (zdarzenie/relacja biznesowa opisująca fakt wypożyczenia).
Dlatego odpowiedź "encjami." jest właściwa: wymienione elementy są nazwami obiektów dziedzinowych, które w ERD są modelowane jako encje (typy encji). Z encjami wiążą się następnie atrybuty, czyli cechy opisujące encję, np. dla "czytelnik" mogą to być identyfikator, imię, nazwisko; dla "książka" np. tytuł, ISBN; dla "wypożyczenie" np. data wypożyczenia i data zwrotu. Atrybut nie jest więc samym "czytelnikiem" lub "książką", tylko informacją o tych bytach.
Odpowiedź "krotkami." jest błędna, ponieważ krotka (rekord/wiersz) to pojęcie typowe dla modelu relacyjnego i dotyczy pojedynczego wiersza w tabeli już po implementacji schematu w bazie danych. Diagram ERD nie opisuje krotek, tylko struktury pojęciowe (encje, związki, atrybuty).
Odpowiedź "polami." również jest błędna: pole bywa używane potocznie na określenie kolumny/atrybutu w tabeli (elementu rekordu). To znowu termin związany z zapisem relacyjnym lub implementacyjnym, a nie z poziomem pojęciowym ERD.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawiają się nazwy obiektów dziedziny (osoba, rzecz, zdarzenie) i są pokazane jako główne elementy diagramu, w większości zadań są to encje. Jeśli pojawiają się cechy tych obiektów (np. "nazwisko", "ISBN", "data"), to są to atrybuty.
