KWALIFIKACJA BUD18 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 32.
W przedstawionym fragmencie dziennika obliczeń azymutów i długości boków w miejscu wskazanym strzałką powinna znajdować się wartość
Ilustracja przedstawia fragment dziennika obliczeń azymutów i długości boków, używanego w kontekście egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W dzienniku obliczeń często wyznacza się azymut wsteczny, który w mierze gradowej różni się od azymutu prostego o 200g (z redukcją do zakresu 0–400g). Dla wskazanego wpisu zastosowanie tej zależności prowadzi do wartości 285,4020g, a pozostałe odpowiedzi odpowiadają innym relacjom lub błędnej redukcji.

Pełne wyjaśnienie:

Azymut jest kątem kierunkowym mierzonym w płaszczyźnie odniesienia. W zadaniach z poligonami i dziennikami obliczeń pracuje się często w mierze gradowej, gdzie pełny kąt wynosi 400g. To oznacza, że po każdej operacji dodawania/odejmowania należy wykonać redukcję (sprowadzenie wyniku do przedziału 0–400g).

Jedną z najczęściej używanych zależności kontrolnych w dzienniku jest związek między azymutem prostym i wstecznym. Azymut wsteczny (czyli kierunek "w drugą stronę" tego samego boku) otrzymuje się przez przesunięcie o pół pełnego kąta, czyli o 200g:

  • gdy azymut prosty jest mniejszy od 200g, azymut wsteczny = azymut prosty + 200g,
  • gdy azymut prosty jest większy lub równy 200g, azymut wsteczny = azymut prosty − 200g.

Wskazana w dzienniku komórka (oznaczona strzałką) dotyczy właśnie takiego przejścia na wartość "wsteczną", więc wynik powinien być zgodny z regułą ±200g po redukcji do 0–400g. Dlatego poprawna jest odpowiedź "285,4020g" – odpowiada przesunięciu o 200g względem właściwej wartości bazowej w tabeli.

Pozostałe propozycje są typowymi wynikami błędów:

  • "114,5980g" jest wartością komplementarną do 400g (400g − 285,4020g), co bywa mylone z azymutem wstecznym, ale to inna operacja,
  • "85,4020g" odpowiada pozostaniu przy wartości nieprzesuniętej o 200g (błąd: nie wykonano przejścia na azymut wsteczny),
  • "314,5980g" wskazuje na wykonanie "jakiejś" redukcji, ale niespójnej z zasadą ±200g dla tego miejsca w dzienniku (często efekt pomylenia kolumn lub dodania/odjęcia 200g do niewłaściwego wpisu).

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się pary sumujące się do 400g, nie zakładaj automatycznie poprawności. Najpierw ustal, czy w tabeli szukasz azymutu wstecznego (różnica 200g), czy innej wielkości wymagającej innej transformacji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Azymut to kąt kierunkowy opisujący orientację linii (np. boku poligonu) względem ustalonego kierunku odniesienia. W zadaniach szkolnych często zapisuje się go w mierze gradowej jako wartość w zakresie 0–400g, z określoną dokładnością (np. do 0,0001g).
W mierze gradowej azymut wsteczny różni się o pół pełnego kąta, czyli o 200g. Stosuje się regułę: jeśli azymut prosty < 200g, dodaj 200g; jeśli ≥ 200g, odejmij 200g. Potem zredukuj wynik do 0–400g.
To inny układ miary kąta. W stopniach pełny kąt to 360°, a w gradach 400g. W geodezji miara gradowa bywa wygodna rachunkowo (np. łatwo dzielić na ćwiartki: 100g). Kluczowe jest, by nie mieszać redukcji 360° z redukcją 400g.
Najczęściej spotyka się: brak redukcji (wynik > 400g zostaje bez zmian), redukcję do 0–360° zamiast 0–400g, oraz błędne dodanie/odjęcie 400g tylko raz, gdy w praktyce trzeba wykonać redukcję konsekwentnie po każdej operacji.
Jeśli dwie wartości sumują się do 400g, są "dopełnieniami" w mierze gradowej (jedna to 400g minus druga). To nie jest standardowa definicja azymutu wstecznego (tam jest różnica 200g), więc taka para może być myląca i nie zawsze ma sens geodezyjny w danym miejscu dziennika.
Najpierw ustal, co oznaczają kolumny (np. azymut bieżącego boku, azymut wsteczny, poprawki, długość). Potem sprawdź, czy szukana komórka wynika z poprzedniego wiersza (kontynuacja ciągu) czy jest kontrolą (np. przejście na wstecz). To ogranicza ryzyko wyboru liczby "z innej kolumny".
Dodajesz 200g, gdy chcesz przejść na azymut wsteczny i wartość bazowa jest mniejsza niż 200g. Odejmujesz 200g, gdy wartość bazowa jest co najmniej 200g. To zapewnia wynik w poprawnym "kierunku przeciwnym" i ułatwia redukcję do 0–400g.
Czasem da się zawęzić wybór, jeśli widzisz typowe relacje (np. azymut wsteczny = azymut ± 200g) lub spójność ciągu w tabeli. Jednak na egzaminie bezpieczniej jest wykonać krótkie obliczenie i redukcję, bo same "pary liczb" (np. do 400g) mogą prowadzić do błędnych skojarzeń.
Wykonaj kontrolę: porównaj azymut prosty i wsteczny (różnica 200g), sprawdź zakres 0–400g, oraz spójność kolejnych boków (czy wynik w następnym wierszu wynika z poprzednich działań). Dodatkowo porównaj dokładność zapisu (liczba miejsc po przecinku).
Najlepiej ćwiczyć na dziennikach obliczeń: wyznaczaj azymuty proste i wsteczne, pilnuj redukcji do 0–400g i zapisuj wyniki z właściwą dokładnością. Zrób sobie krótką listę reguł (±200g, pełny kąt 400g) i rozwiązuj serie krótkich zadań, aż rachunek stanie się automatyczny.
info

Statystycznie 32% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w dzienniku obliczeń często wyznacza się azymut wsteczny, który w mierze gradowej różni się od azymutu prostego o 200g (z redukcją do zakresu 0–400g).

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z obliczeń geodezyjnych (działy: miara gradowa, azymuty, poligon)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obliczeń azymutów i długości boków
  • Notatki/ściąga: reguły azymut prosty–wsteczny i redukcja do 0–400g

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego