Zalewka (ang. trapping) polega na kontrolowanym "poszerzeniu" jednego z sąsiadujących obszarów barwnych tak, aby na styku kolorów powstała strefa nakładania. Jej celem jest ograniczenie widocznych prześwitów (białych szczelin) wynikających z niedokładnego pasowania kolejnych kolorów lub osobnych separacji.
W praktyce zalewka dotyczy przede wszystkim styków kolorów w grafice wektorowej i aplitach, gdzie krawędzie są ostre i każdy błąd pasowania jest łatwo zauważalny. Dlatego jest to ustawienie typowo produkcyjne, związane z przygotowaniem danych wyjściowych dla urządzenia (RIP/naświetlarka/drukarka), a nie z samym tworzeniem treści.
Odpowiedź "przygotowywania pliku postscriptowego." jest uzasadniona, ponieważ w tradycyjnym przepływie DTP jednym z kluczowych etapów było wygenerowanie pliku PostScript jako opisu strony, który następnie trafiał do RIP. Na tym etapie (lub w powiązaniu z nim) definiowano ustawienia istotne dla reprodukcji i separacji, w tym zachowania na granicach barw.
Pozostałe propozycje nie pasują do znaczenia zalewki:
- "naświetlania formy drukowej." – to etap wykonania formy/wyjścia na urządzenie. Zalewka jest regułą przygotowania danych; samo naświetlanie nie jest typowym miejscem jej "definiowania" przez operatora składu.
- "przygotowania tekstów w edytorze." – edytor tekstu służy do treści, stylów i korekty, nie do ustawień separacji i styku barw.
- "obróbki bitmap." – korekcja bitmap dotyczy tonalności, koloru i rozdzielczości obrazu rastrowego; zalewka jest mechanizmem na styku obiektów/kolorów, często generowanym na wyjściu, a nie typową operacją retuszu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać: zalewka nie "poprawia obrazu", tylko maskuje błędy pasowania na granicach barw i jest elementem przygotowania produkcyjnego pliku do druku.
