Mediacja w toku postępowania administracyjnego jest narzędziem polubownego wyjaśnienia sporu lub doprecyzowania okoliczności sprawy z udziałem bezstronnej osoby trzeciej. Kluczowe jest to, że mediator ma wspierać komunikację i poszukiwanie rozwiązania akceptowalnego dla uczestników, a nie zastępować strony ani rozstrzygać sprawy jak organ.
Dlatego w sytuacji, gdy uczestnikami mediacji są wyłącznie strony danego postępowania administracyjnego, przepisy przewidują, że mediatorem może być osoba fizyczna, ale nie dowolna: musi mieć pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzystać z pełni praw publicznych. Są to minimalne, formalne warunki zapewniające, że mediator może w pełni świadomie i skutecznie podejmować czynności w tej roli oraz nie jest pozbawiony podstawowych praw publicznych.
Odpowiedź "tylko adwokat lub radca prawny" jest błędna, ponieważ zawęża krąg mediatorów do zawodów prawniczych, podczas gdy mediacja ma charakter elastyczny i nie zawsze wymaga wykonywania zawodu zaufania publicznego. Odpowiedź "tylko osoba wpisana na listę stałych mediatorów" również jest błędna, bo miesza pojęcie mediatorów z list/wykazów z samym ustawowym minimum – wpis może być spotykany w praktyce, ale nie wynika z niego automatycznie wyłączność.
Odpowiedź "każda osoba fizyczna" jest zbyt szeroka: pomija warunki formalne (zdolność do czynności prawnych i pełnia praw publicznych). Na egzaminie warto zapamiętać, że w pytaniach o "kto może być mediatorem" najczęściej sprawdzane są właśnie te minimalne przesłanki, a nie kwalifikacje zawodowe.
