Gdy w poziomie posadowienia (na głębokości typowej dla fundamentów płytkich) występuje grunt o niskiej nośności, nie można bezpiecznie oprzeć na nim ław, stóp ani płyty fundamentowej. Jeśli dodatkowo warstwa nośna zalega głęboko (tu: powyżej ok. 5 m), najbardziej typowym rozwiązaniem staje się posadowienie na palach.
Dlaczego poprawne są "fundamenty na palach"?
Pale (wbijane, wiercone, wkręcane) przenoszą obciążenia konstrukcji w głąb podłoża, do warstw o odpowiedniej nośności. Dzięki temu słaba warstwa przy powierzchni nie decyduje o nośności posadowienia. W praktyce jest to standardowe podejście, gdy nośne grunty znajdują się wyraźnie poniżej strefy posadowienia bezpośredniego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "fundamenty skrzyniowe" (np. kesony, studnie) również mogą pomagać przy słabszych gruntach, ale zwykle rozważa się je, gdy warstwa nośna jest płycej i da się wykonać głębszy wykop oraz zapewnić warunki technologiczne (np. odwodnienie). Przy dużych głębokościach stają się mniej typową alternatywą od pali.
- "ruszty fundamentowe" to element konstrukcyjny (układ belek/oczepów) spotykany m.in. w rozwiązaniach palowych, ale sam w sobie nie rozwiązuje problemu słabego gruntu, jeśli nie ma elementów przenoszących obciążenie do warstw nośnych.
- "ławy piaskowe" nie są standardową nazwą typu fundamentu; w praktyce to skojarzenie z wymianą gruntu lub podsypkami. Wymiana może pomóc, gdy słaba warstwa jest płytka, ale nie zastępuje posadowienia głębokiego, gdy warstwa nośna zalega bardzo głęboko.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się jednocześnie słaby grunt przy powierzchni i informacja o głęboko zalegającej warstwie nośnej, najczęściej chodzi o rozwiązanie, które "sięga" do tej warstwy, czyli o pale.
