W układzie Arona (pomiar dwuwatomierzowy) całkowita moc czynna odbiornika trójfazowego jest sumą wskazań dwóch watomierzy: P = P₁ + P₂. Kluczowe jest, jakie wielkości "widzą" watomierze:
- cewka prądowa jest włączana w przewód liniowy i mierzy prąd przewodowy (liniowy),
- cewka napięciowa jest podłączona między przewody fazowe i mierzy napięcie międzyprzewodowe (liniowe).
Z tabliczki znamionowej (ramki) silnika odczytuje się wartości podane parami dla dwóch sposobów połączenia uzwojeń: Δ/Y. Zapis 230/400 V oznacza, że przy pracy na sieci 3×400 V silnik powinien być połączony w gwiazdę (Y), a napięcie międzyprzewodowe wynosi wtedy 400 V (napięcie fazowe byłoby ok. 230 V, ale w metodzie Arona dobiera się zakres cewki napięciowej do napięcia międzyprzewodowego).
Analogicznie zapis prądu 3,2/1,8 A informuje, że dla połączenia w gwiazdę prąd wynosi około 1,8 A. Dobór zakresów przyrządów musi spełniać zasadę bezpieczeństwa i poprawności pomiaru: zakres powinien być równy lub większy od wartości mierzonej. Dlatego:
- dla prądu ok. 1,8 A wybór 1 A jest błędny (przekroczenie zakresu), a 2 A jest właściwe,
- dla napięcia liniowego 400 V wybór 200 V jest błędny (za mały zakres), a 400 V spełnia warunek.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo co najmniej jeden z dobranych zakresów (1 A albo 200 V) jest mniejszy od spodziewanej wartości w danym obwodzie watomierza. To grozi przeciążeniem wskazania, błędnym pomiarem, a w skrajnym przypadku uszkodzeniem przyrządu.
