Scenariusz zajęć terapii zajęciowej jest szczegółowym planem sesji: porządkuje cele, metody, środki oraz przebieg działań. W ujęciu ogólnym wyróżnia się część wprowadzającą, zasadniczą i podsumowującą. Część zasadnicza jest najdłuższym fragmentem i służy przede wszystkim realizacji zaplanowanych aktywności, dzięki którym osiąga się cele terapeutyczne (ćwiczenia, trening czynności, praca manualna, zadania praktyczne pod nadzorem terapeuty).
W tym kontekście odpowiedź "szczegółowe wskazówki do obsługi sprzętu wykorzystywanego w trakcie zajęć" może stanowić element części zasadniczej, gdy instruktaż jest bezpośrednio powiązany z wykonywanym zadaniem (np. uczestnik ma wykonać ćwiczenie z użyciem narzędzia i musi znać kolejność czynności, zasady użycia i kontrolę bezpieczeństwa). W wielu scenariuszach instrukcje są wpisywane właśnie przy opisie kolejnych kroków ćwiczenia, aby terapeuta mógł prowadzić zajęcia spójnie i bez przerw organizacyjnych.
Pozostałe propozycje gorzej pasują do "zasadniczej części przebiegu":
- "lista uczestników zajęć wraz ze wskazaniem charakteru ich niepełnosprawności" dotyczy danych organizacyjnych i wrażliwych. Zwykle nie jest to element opisu przebiegu działań krok po kroku, lecz informacja w dokumentacji ogólnej, karcie grupy lub załącznikach.
- "uwagi motywujące uczestników do udziału w kolejnych zajęciach" mają charakter podsumowujący (wzmocnienie, informacja zwrotna, zachęta), częściej pojawiają się w zakończeniu albo w notatkach do ewaluacji.
- "opis środków ochrony osobistej niezbędnych w trakcie zajęć" wiąże się z bezpieczeństwem i organizacją stanowiska. Często bywa ujęty na początku (instruktaż wstępny) lub jako stała informacja BHP, a nie jako sedno realizowanych ćwiczeń.
W praktyce warto pamiętać o możliwej różnicy metodyk: czasem instruktaż techniczny jest we wprowadzeniu, a czasem w części zasadniczej. Na egzaminie należy jednak kierować się zasadą, że część zasadnicza zawiera to, co jest niezbędne do wykonania głównych zadań i opisuje przebieg pracy uczestników.
