KWALIFIKACJA HAN1 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 35.
W sklepie spożywczym zatrudniono 3 sprzedawców odpowiedzialnych za powierzone mienie, którzy podpisali umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej w proporcjach przedstawionych w tabeli. Podczas inwentaryzacji stwierdzono niedobór w kwocie 2 600,00 zł. Ustal wartość odpowiedzialności pracowników.
Ilustracja przedstawia tabelę, która jest częścią pytania egzaminacyjnego związanego z kwalifikacją zawodową TECHNIK
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwotę niedoboru 2 600,00 zł dzieli się między pracowników zgodnie z proporcjami z tabeli.
Po wyliczeniu udziałów (części całości) otrzymuje się kwoty: 780,00 zł, 780,00 zł oraz 1 040,00 zł. Suma kontrolna 780 + 780 + 1 040 = 2 600 potwierdza poprawność podziału.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu kluczowe jest rozdzielenie jednego niedoboru (2 600,00 zł) pomiędzy trzech pracowników zgodnie z podanymi w tabeli proporcjami wspólnej odpowiedzialności materialnej. W praktyce oznacza to, że każdy pracownik pokrywa taką część niedoboru, jaka wynika z jego udziału (proporcji) w umowie.

Poprawny wynik można sprawdzić na dwa sposoby:

  • Metoda podstawowa: dla każdego pracownika liczysz jego część jako "proporcja × 2 600,00 zł".
  • Metoda kontrolna: po wyliczeniu trzech kwot sprawdzasz, czy ich suma daje dokładnie 2 600,00 zł. To bardzo częsty i skuteczny test na błędy rachunkowe.

Odpowiedź "Nowakowska 780,00 zł; Dębski 780,00 zł; Dudkiewicz 1 040,00 zł" spełnia warunek sumy kontrolnej: 780,00 + 780,00 + 1 040,00 = 2 600,00 zł. Dodatkowo taki rozkład odpowiada udziałom 30% + 30% + 40% (bo 780/2600 = 0,30, a 1040/2600 = 0,40), czyli jest spójny z typowym zapisem proporcji w tabeli.

Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ nie wynikają z proporcji z tabeli (inny rozkład udziałów) lub prowadzą do innych udziałów procentowych. Nawet jeśli ich suma czasem daje 2 600,00 zł, to nadal są niepoprawne, gdy nie odzwierciedlają wskazanych proporcji odpowiedzialności. Dlatego w tego typu zadaniach nie wystarczy "żeby się zgadzało do 2 600" — musi się zgadzać także podział według udziałów.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze po obliczeniach zrób szybkie sprawdzenie: (1) suma kwot = niedobór, (2) większy udział w tabeli → większa kwota odpowiedzialności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj proporcje z tabeli, a potem policz dla każdej osoby: udział × 2 600,00 zł. Na końcu zrób kontrolę: suma trzech kwot musi dać dokładnie 2 600,00 zł. Jeśli nie daje, gdzieś jest błąd w proporcjach lub rachunkach.
Suma kontrolna szybko wykrywa typowe pomyłki rachunkowe (złe zaokrąglenie, przestawienie cyfr, błędne przeliczenie udziału). W zadaniach egzaminacyjnych to najprostsza metoda weryfikacji: jeśli trzy wyliczone kwoty nie sumują się do 2 600,00 zł, wynik na pewno jest niepoprawny.
To porozumienie, w którym kilka osób odpowiada za powierzone mienie łącznie, zgodnie z ustalonymi udziałami. W praktyce przy niedoborze dzieli się kwotę do rozliczenia według proporcji (np. 30/30/40), a nie "po równo", jeśli tabela wskazuje inne udziały.
Podziel kwotę danej osoby przez całość niedoboru i zamień na procent: np. 780/2600 = 0,30 czyli 30%. To przydatne, gdy chcesz ocenić, czy podział jest logiczny i zgodny z tabelą (większa proporcja powinna dawać większą kwotę).
Tylko wtedy, gdy tabela/umowa wskazuje równe udziały. Jeśli proporcje są różne, równy podział jest błędem. Na egzaminie zawsze trzymaj się danych z zadania: podział ma odzwierciedlać udziały wskazane w tabeli, a nie intuicyjne "po 1/3".
Najczęstsze to: policzenie "po równo" mimo podanych proporcji, złe przeliczenie procentów na złotówki, brak sprawdzenia sumy kontrolnej oraz błędne zaokrąglenia (np. zgubienie groszy). Pomaga zapisanie działań i sprawdzenie, czy suma równa się niedoborowi.
Niedobór stwierdza się podczas inwentaryzacji (spisu z natury), gdy stan rzeczywisty towaru lub wartości jest niższy niż stan wynikający z ewidencji. Różnica wymaga wyjaśnienia i rozliczenia zgodnie z zasadami obowiązującymi w firmie oraz ustaleniami odpowiedzialności.
To zwykle efekt zaokrągleń. W praktyce stosuje się korektę groszową (np. dodanie 0,01 zł do osoby o największym udziale albo zgodnie z zasadą przyjętą w firmie), tak aby suma końcowa zgadzała się z niedoborem. Na egzaminie dąż do kwot, które sumują się idealnie.
Najpierw policz największy udział, potem pozostałe, a na końcu sprawdź sumę. Jeśli proporcje są "ładne" (np. 30/30/40), możesz liczyć z głowy: 10% z 2600 to 260, więc 30% to 780, a 40% to 1040. Zawsze zrób krótką kontrolę wyniku.
Inwentaryzacja pokazuje różnice między ewidencją a stanem faktycznym. Gdy powstaje niedobór, trzeba ustalić, kto odpowiada za powierzone mienie i w jakiej części (np. według umowy wspólnej odpowiedzialności). To łączy wiedzę o remanencie, dokumentacji i prostych obliczeniach.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 50% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i materiały dydaktyczne z podstaw rachunków procentowych
  • Materiały szkolne z gospodarki magazynowej i inwentaryzacji w handlu
  • Notatki/opracowania z pojęć: niedobór, nadwyżka, różnice inwentaryzacyjne

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego