W inwentaryzacji porównuje się stan faktyczny ustalony ze spisu z natury ze stanem księgowym wynikającym z ewidencji. Jeżeli stan faktyczny jest niższy niż stan księgowy, oznacza to, że brakuje towaru w magazynie/sklepie, czyli powstaje niedobór.
W tym zadaniu:
- stan faktyczny towarów: 198 000 zł,
- stan księgowy towarów: 200 000 zł.
Różnica inwentaryzacyjna (niedobór) wynosi:
200 000 zł − 198 000 zł = 2 000 zł.
Następnie należy porównać wyliczony niedobór z podanym limitem dopuszczalnego niedoboru (4 000 zł). Ponieważ 2 000 zł ≤ 4 000 zł, niedobór mieści się w limicie. W protokole należy więc wykazać niedobór 2 000 zł jako mieszczący się w limicie ubytków.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo:
- Warianty z kwotą 4 000 zł nie wynikają z danych w zadaniu (różnica stanów to 2 000 zł, a nie 4 000 zł). To częsty błąd wynikający z "przyklejenia się" do wartości limitu zamiast obliczenia różnicy.
- Wariant "2 000 zł niemieszczący się w limicie" błędnie interpretuje limit: skoro limit to 4 000 zł, to niedobór 2 000 zł jest poniżej progu, więc nie może być poza limitem.
- Wariant "4 000 zł niemieszczący się w limicie" jest podwójnie błędny: zła kwota różnicy i zła kwalifikacja względem limitu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw policz różnicę stan księgowy minus stan faktyczny, dopiero potem sprawdzaj, czy wynik przekracza limit.