Sporządzanie spopielonej próbki (czyli uzyskanie popiołu) jest klasycznym etapem analizy składu żywności. W uproszczeniu polega na usunięciu z próbki składników organicznych przez ich spalenie w podwyższonej temperaturze. To, co pozostaje po takim procesie, to frakcja nieorganiczna, nazywana popiołem.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "składników mineralnych"?
Składniki mineralne (związki nieorganiczne, pierwiastki i ich sole) nie ulegają spaleniu tak jak białko, tłuszcz czy cukry. Po spopieleniu to właśnie one stanowią główną masę pozostałości, dlatego popiół jest wykorzystywany do oceny/oznaczania zawartości składników mineralnych w żywności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "tłuszczu" – tłuszcze są związkami organicznymi i podczas spopielania ulegają rozkładowi oraz spaleniu; do oznaczania tłuszczu stosuje się inne metody analityczne.
- "węglowodanów" – cukry i skrobia również są organiczne i w warunkach spopielania ulegają spaleniu; popiół nie służy do ich bezpośredniego oznaczania.
- "białka" – białko jako związek organiczny ulega zniszczeniu w procesie spopielania; w praktyce białko oznacza się metodami opartymi np. na zawartości azotu, a nie na popiele.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "spopielenie/popiół", myśl o pozostałości nieorganicznej i powiąż ją z minerałami oraz zanieczyszczeniami mineralnymi (np. piasek), a nie z makroskładnikami.
