Tłumienność światłowodu (w dB/km) opisuje, jak szybko maleje moc sygnału świetlnego wzdłuż włókna. W telekomunikacji wyróżnia się tzw. okna optyczne, czyli zakresy długości fali, w których transmisja jest najbardziej korzystna. Trzecie okno optyczne wiąże się najczęściej z pasmem około 1550 nm, gdzie straty w krzemionce są bardzo małe, a jednocześnie powszechnie stosuje się wzmacniacze i aparaturę dla tego zakresu.
Włókna krzemionkowe z rdzeniem domieszkowanym germanem są typowym rozwiązaniem w kablach telekomunikacyjnych (domieszka podnosi współczynnik załamania rdzenia, umożliwiając prowadzenie światła). Dla popularnych włókien jednomodowych stosowanych w sieciach operatorskich i wielu zastosowaniach WAN przyjmuje się, że maksymalna tłumienność w okolicach 1550 nm wynosi 0,25 dB/km. Taka wartość jest realistyczna technologicznie i zgodna z typowymi wymaganiami jakościowymi.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartości 0,05 dB/km, 0,025 dB/km i 0,005 dB/km są znacznie niższe od typowych parametrów eksploatacyjnych dla standardowych włókien telekomunikacyjnych. Tak małe liczby mogłyby kojarzyć się z "ideałem" lub z minimum z wykresu, ale w praktyce projektowej i w specyfikacjach włókien spotyka się limity rzędu dziesiątych części dB/km, a nie tysięcznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy trzeciego okna (1550 nm), to zapamiętaj, że typowy limit tłumienności dla standardowego włókna telekomunikacyjnego jest rzędu 0,2–0,25 dB/km. To pomaga szybko odrzucić odpowiedzi "podejrzanie idealne".