W ocenie izolacji uzwojeń kluczowe są dwa etapy: ustalenie minimalnej rezystancji odniesionej do 75°C oraz przeliczenie tej wartości na temperaturę, w której wykonano pomiar.
1) Minimalna rezystancja w 75°C
Warunek mówi, że w 75°C rezystancja izolacji wyrażona w kΩ nie powinna być liczbowo mniejsza niż napięcie znamionowe w V. Dla Un = 6000 V otrzymujemy:
Riz75(min) = 6000 kΩ = 6 MΩ.
2) Przeliczenie na temperaturę pomiaru (25°C)
Wynik pomiaru wykonano w 25°C, więc aby porównać go z wymaganiem, trzeba przeliczyć minimalną wartość z 75°C na 25°C współczynnikiem temperaturowym kt z tabeli 2. Dla 25°C jest to kt = 7,0, a zależność podana w tabeli 2 ma postać:
Rizt = Riz75 × kt.
Zatem próg w 25°C wynosi:
Riz25(min) = 6 MΩ × 7,0 = 42 MΩ.
3) Porównanie z wynikami z tabeli 1
- U1-U2: 40 MΩ – jest poniżej 42 MΩ, więc izolacja uzwojenia jest uszkodzona lub w stanie niedopuszczalnym.
- V1-V2: 50 MΩ – jest powyżej 42 MΩ, więc spełnia wymaganie.
- W1-W2: 60 MΩ – jest powyżej 42 MΩ, więc spełnia wymaganie.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Uzwojenie U1-U2".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
Wskazania obejmujące V1-V2 lub W1-W2 zakładają, że te uzwojenia nie spełniają progu. Tymczasem po prawidłowym przeliczeniu minimalnej wartości na 25°C ich wyniki (50 MΩ i 60 MΩ) są wyższe od 42 MΩ. Typową przyczyną błędu jest użycie odwrotności współczynnika (dzielenie przez 7,0 zamiast mnożenia) albo porównanie pomiaru bezpośrednio z 6 MΩ, ignorując temperaturę.