W diodzie LED napięcie przewodzenia (Vf) jest silnie związane z materiałem półprzewodnika i jego przerwą energetyczną. Ta przerwa determinuje energię emitowanego światła, czyli pośrednio barwę (długość fali). Ogólna zależność jest taka: im większa energia fotonu (krótsza fala, "bardziej niebieskie" światło), tym większe wymagane napięcie w kierunku przewodzenia.
Z tego powodu w praktyce elektronika spotyka się z typowym trendem:
- czerwona LED ma najniższe Vf,
- żółta LED ma Vf wyższe niż czerwona,
- zielona LED ma Vf zwykle jeszcze wyższe,
- niebieska LED ma najwyższe Vf spośród wymienionych.
Odpowiedź "Czerwona, żółta, zielona, niebieska." jest więc poprawnym uporządkowaniem rosnącym względem Vf.
Dlaczego pozostałe sekwencje są błędne?
- "Czerwona, zielona, żółta, niebieska." przestawia żółtą i zieloną. W typowych danych katalogowych LED żółta ma Vf niższe niż zielona, więc taka kolejność nie jest rosnąca.
- "Niebieska, czerwona, zielona, żółta." oraz "Niebieska, czerwona, żółta, zielona." zaczynają od niebieskiej, czyli od barwy o zwykle najwyższym Vf, co łamie wymóg szeregu rosnącego już na starcie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu jest tabela katalogowa, zawsze porównuj Vf przy tym samym prądzie przewodzenia (np. dla IF=20 mA) i zwróć uwagę, czy podano wartości typowe czy maksymalne. Vf zmienia się także z temperaturą, ale w zadaniach testowych zwykle liczy się porównanie wartości z tabeli w tych samych warunkach.
