KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2019 (test 2)

PYTANIE NR 39.
W tabeli zapisano wartości przemieszczeń pionowych reperów rozmieszczonych na zewnętrznej ścianie obiektu przedstawionego na rysunku. Który szkic przedstawia rozkład wektorów przemieszczeń tych reperów zgodny z danymi zawartymi w tabeli?
Ilustracja przedstawia zadanie egzaminacyjne związane z kwalifikacją zawodową TECHNIK GEODETA - KWALIFIKACJA B35.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wybrać poprawny szkic, trzeba porównać każdy reper z tabeli z odpowiadającym mu wektorem: zwrot strzałki musi wynikać ze znaku przemieszczenia (w górę/w dół), a długość strzałki powinna odzwierciedlać względną wielkość przemieszczeń między reperami. Poprawny jest szkic zgodny dla wszystkich punktów.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach z monitoringu przemieszczeń pionowych repery stanowią punkty odniesienia, dla których w kolejnych epokach pomiarowych wyznacza się zmianę wysokości (przemieszczenie pionowe). W tabeli podane są wartości przemieszczeń, a w odpowiedziach przedstawiono szkice z wektorami (strzałkami) przypisanymi do reperów na ścianie obiektu.

Jak rozwiązać zadanie krok po kroku:

  1. Zidentyfikuj repery (kolejność i położenie na ścianie) tak, aby nie pomylić przypisania wartości z tabeli do punktu na szkicu.
  2. Sprawdź zwrot wektora dla każdego reperu: dodatnie i ujemne przemieszczenia muszą odpowiadać przeciwnym kierunkom (typowo: ruch w górę vs ruch w dół). Jeśli w materiale egzaminacyjnym przyjęto konkretną konwencję, należy się jej trzymać konsekwentnie dla wszystkich reperów.
  3. Porównaj wielkości: reper o większej wartości bezwzględnej przemieszczenia powinien mieć wyraźnie dłuższy wektor niż reper o mniejszej wartości bezwzględnej. Nie zawsze trzeba znać dokładną skalę rysunku, ale relacje (większy/mniejszy/zero) muszą się zgadzać.
  4. Uwzględnij wartości bliskie zeru: jeśli któryś reper ma przemieszczenie równe 0 lub pomijalnie małe, na poprawnym szkicu wektor powinien być odpowiednio zerowy lub bardzo krótki.

Dlaczego pozostałe szkice bywają błędne:

  • Błędny zwrot – co najmniej jeden reper ma strzałkę skierowaną przeciwnie niż wynika to z wartości w tabeli (typowa pomyłka przy znaku).
  • Błędna proporcja długości – kierunki mogą się zgadzać, ale długości strzałek nie odzwierciedlają relacji między wartościami (np. wektor dla mniejszego przemieszczenia narysowano dłuższy).
  • Zła identyfikacja reperów – szkic może pasować "ogólnie", ale po sprawdzeniu kolejnych punktów okazuje się, że wartości przypisano do niewłaściwych reperów.

Najbezpieczniejsza strategia egzaminacyjna to kontrola wszystkich reperów po kolei: zgodność musi dotyczyć jednocześnie znaku (kierunku) i wielkości (długości wektora). Pojedyncza niezgodność dyskwalifikuje szkic.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Reper to stabilizowany punkt odniesienia, dla którego wyznacza się wysokość i jej zmiany w czasie. W pomiarach kontrolnych służy do obserwacji przemieszczeń pionowych (osiadania lub podnoszenia) elementów obiektu, aby ocenić jego zachowanie i ewentualne zagrożenia.
Przemieszczenie pionowe to zmiana wysokości reperu między epokami pomiarowymi. Kluczowe są: znak (określa zwrot: w górę lub w dół zgodnie z przyjętą konwencją) oraz wartość bezwzględna, która mówi o "skali" zmiany i powinna być widoczna jako długość wektora.
Najpierw przypisz każdemu reperowi jego wartość z tabeli. Potem sprawdź: (1) czy zwrot strzałki odpowiada znakowi, (2) czy dłuższe strzałki są przy większych wartościach bezwzględnych, (3) czy dla wartości bliskich 0 wektor jest bardzo krótki. Zgodność musi być dla wszystkich punktów.
Znak decyduje o kierunku wektora na szkicu. Dwie odpowiedzi mogą mieć podobne długości strzałek, ale przeciwne zwroty. Błąd w interpretacji znaku od razu daje błędny rozkład przemieszczeń, co w praktyce mogłoby prowadzić do złej oceny, czy obiekt osiada czy się unosi.
Najczęstsze są: pomylenie konwencji znaku (góra/dół), dopasowanie szkicu tylko po 1–2 reperach bez sprawdzenia reszty, ignorowanie relacji długości wektorów (większe/mniejsze), oraz mylenie kolejności reperów na rysunku w stosunku do tabeli.
Zwykle nie trzeba wyznaczać skali liczbowej, ale trzeba zachować porównanie względne: większa wartość bezwzględna przemieszczenia powinna odpowiadać dłuższej strzałce. Jeśli dwie wartości są podobne, wektory też powinny być zbliżone, a dla zera wektor powinien zanikać.
Monitoring wykonuje się m.in. przy budynkach i budowlach narażonych na osiadania, przy głębokich wykopach, w sąsiedztwie robót ziemnych, przy obiektach zabytkowych oraz po zdarzeniach mogących zmienić stateczność (np. awarie, wstrząsy). Celem jest wczesne wykrycie niebezpiecznych trendów.
Rozkład wektorów pokazuje, czy przemieszczenia są równomierne (podobne na całej ścianie) czy nierównomierne (różne w narożach lub strefach). Nierównomierne osiadania są zwykle bardziej niepokojące, bo mogą wskazywać na odkształcenia konstrukcji lub problemy z podłożem.
Pomaga analiza powtarzalności wyników (kolejne epoki), kontrola zamknięć i błędów niwelacji, porównanie z reperami odniesienia oraz spójność przestrzenna (czy sąsiednie punkty zachowują się podobnie). Pojedynczy "odstający" wynik częściej sugeruje problem obserwacji niż realną zmianę.
Ćwicz na krótkich zestawach danych: 4–8 reperów, różne znaki i wartości. Za każdym razem rób checklistę: przypisanie punktów, zwrot (znak), relacje długości, punkty z zerem. Dodatkowo rozwiązuj zadania, gdzie jedna odpowiedź jest "prawie dobra", ale ma jedną niezgodność.
info

Około 39% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Poprawny jest szkic zgodny dla wszystkich punktów."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji inżynieryjnej dotyczące monitoringu przemieszczeń
  • Ćwiczenia z niwelacji i interpretacji różnic wysokości w czasie
  • Przykładowe opracowania graficzne (szkice wektorów) z pomiarów kontrolnych obiektów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego