W sygnale PWM (modulacja szerokości impulsu) sterowanie odbywa się przez zmianę współczynnika wypełnienia, czyli stosunku czasu trwania stanu wysokiego do całego okresu. Częstotliwość (odwrotność okresu) wynika z tego, jak często powtarza się pełen cykl impulsu.
Dlatego podczas analizy oscylogramu kluczowe są dwa elementy:
- Okres – odległość czasowa między kolejnymi jednakowymi punktami przebiegu (np. zbocze narastające–zbocze narastające). Stały odstęp oznacza stałą częstotliwość.
- Szerokość impulsu – czas, przez jaki sygnał pozostaje w stanie wysokim w danym okresie. Zmienna szerokość przy stałym okresie oznacza zmienny współczynnik wypełnienia.
Odpowiedź "częstotliwość sygnału jest stała, natomiast zmienia się jego współczynnik wypełnienia" jest poprawna wtedy, gdy na oscylogramach widać, że impulsy pojawiają się regularnie (ten sam okres), ale różnią się czasem trwania stanu wysokiego.
Pozostałe odpowiedzi są błędne w typowych sytuacjach PWM, ponieważ:
- Stwierdzenie o jednoczesnej zmianie częstotliwości i wypełnienia wymagałoby widocznej zmiany odstępów między impulsami oraz ich szerokości.
- Stwierdzenie o stałym wypełnieniu i zmiennej częstotliwości odpowiadałoby raczej zmianie okresu przy niezmiennym czasie stanu wysokiego, co nie jest klasycznym mechanizmem regulacji PWM.
- Stwierdzenie o stałej częstotliwości i stałym wypełnieniu oznaczałoby brak modulacji (brak sterowania przez PWM).
W praktyce diagnostycznej warto porównywać przebiegi w kilku momentach uruchamiania: jeśli okres jest niezmienny, a zmienia się "szerokość" impulsów, sterownik reguluje sygnał przez wypełnienie.
