Po dostaniu się materiału potencjalnie zakaźnego na spojówkę kluczowe jest natychmiastowe, obfite płukanie, aby mechanicznie usunąć zanieczyszczenie i zmniejszyć ekspozycję tkanek. Najwłaściwszym płynem do takiego płukania jest roztwór soli fizjologicznej (NaCl 0,9%), ponieważ jest izotoniczny, dobrze tolerowany przez oko i przeznaczony do kontaktu z delikatnymi tkankami.
Odpowiedź "Roztworu soli fizjologicznej." jest poprawna, bo w praktyce klinicznej i w zasadach pierwszej pomocy przy zachlapaniu oka zaleca się stosowanie jałowych płynów do płukania (np. sól fizjologiczna, woda do płukania oczu), a nie środków odkażających przeznaczonych głównie do skóry.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z powodów bezpieczeństwa:
- "Wody utlenionej." – może działać drażniąco na błony śluzowe; nie jest standardowym płynem do płukania oka po ekspozycji i może nasilać podrażnienie.
- "Spirytusu salicylowego." – preparat alkoholowy, silnie drażniący; kontakt z okiem grozi bólem i uszkodzeniem powierzchni oka.
- "Rywanolu." – jest stosowany miejscowo w określonych wskazaniach skórnych, ale nie jest właściwym wyborem do intensywnego płukania spojówki po ekspozycji; może dodatkowo podrażniać i nie zastępuje bezpiecznego płynu do płukania.
W realiach gabinetu stomatologicznego warto pamiętać o przygotowaniu stanowiska: dostępności jałowych ampułek soli fizjologicznej lub zestawu do płukania oka oraz o dalszych krokach proceduralnych (zgłoszenie zdarzenia, ocena ryzyka, dokumentacja). Na egzaminie rozstrzygające jest rozróżnienie: płukanie oka = bezpieczny, jałowy płyn, a nie środek dezynfekcyjny.
