Ogólne postępowanie administracyjne służy załatwianiu spraw indywidualnych z zakresu administracji publicznej, gdy organ ma rozstrzygnąć sytuację prawną konkretnej osoby (strony). Typowym finałem takiej sprawy jest decyzja administracyjna, czyli władcze rozstrzygnięcie organu o prawach lub obowiązkach strony.
Odpowiedź "indywidualne, rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych" jest poprawna, bo opisuje właśnie klasyczny model: wszczęcie, prowadzenie postępowania dowodowego, a następnie wydanie decyzji kończącej sprawę co do jej istoty.
Pozostałe propozycje dotyczą innych form i trybów działania administracji:
- "wydawania zaświadczeń" – zaświadczenie co do zasady potwierdza stan faktyczny lub prawny wynikający z ewidencji/rejestrów, a nie rozstrzyga władczo sporu o prawo. Jest to inna forma czynności urzędowej niż decyzja.
- "rozstrzygania sporów o właściwość" – spór o właściwość dotyczy tego, który organ ma prowadzić sprawę. To zagadnienie kompetencyjne między organami, a nie merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy indywidualnej strony decyzją.
- "skarg i wniosków" – skargi i wnioski mają odrębny cel: ocena sposobu działania urzędu, jakości obsługi, organizacji pracy itp. Zwykle kończą się zawiadomieniem o sposobie załatwienia, a nie decyzją administracyjną w indywidualnej sprawie.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest wychwycenie słów "w drodze decyzji". Jeśli sprawa ma być rozstrzygnięta decyzją, mieści się w typowym schemacie ogólnego postępowania administracyjnego. Jeśli chodzi o potwierdzenie faktu (zaświadczenie), ocenę urzędu (skarga/wniosek) lub ustalenie kompetencji (spór o właściwość) – to już inne procedury.
