W diagnostyce układów cyfrowych najpewniejszą metodą w zadaniach tego typu jest sprawdzenie zgodności pomiarów z tablicą prawdy dla każdej bramki osobno.
Postępuje się następująco:
- Najpierw z tabeli odczytuje się stany logiczne na wejściach danej bramki (0/1 wynikające z napięć).
- Następnie dla tych samych stanów wejściowych wyznacza się oczekiwany stan wyjścia z tablicy prawdy (np. AND daje 1 tylko wtedy, gdy oba wejścia są w stanie 1).
- Porównuje się wartość oczekiwaną z rzeczywistym pomiarem na wyjściu. Rozbieżność oznacza, że bramka nie realizuje swojej funkcji (jest uszkodzona lub niepoprawnie zasilona/obciążona).
Odpowiedź "AND" jest poprawna, ponieważ to właśnie dla tej bramki zestaw zmierzonych napięć na wejściach odpowiadał określonym kombinacjom 0/1, a mimo tego napięcie na jej wyjściu nie spełniało warunku logicznego typowego dla AND (zgodności z jej tablicą prawdy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "XOR" bywa mylona z OR, ale XOR ma wyjście równe 1 tylko dla różnych stanów wejść. Jeśli pomiary są zgodne z tym wzorcem, to XOR nie jest źródłem niespójności.
- "NOR" to negacja OR: wyjście jest 1 tylko wtedy, gdy wszystkie wejścia są 0. W typowych tabelach diagnostycznych łatwo ją odróżnić, bo większość kombinacji daje 0.
- "NOT" ma tylko jedno wejście i zawsze odwraca stan. Jeżeli w tabeli widać poprawne odwrócenie (0→1 i 1→0), to inwerter działa prawidłowo.
Wskazówka egzaminacyjna: nie wystarczy znaleźć jeden zgodny wiersz w tabeli. Trzeba wychwycić choć jeden sprzeczny przypadek, a następnie upewnić się, że błąd nie wynika z wcześniejszego stopnia układu (czyli że wejścia tej bramki są rzeczywiście takie, jak w tabeli).
