W pokazanym układzie komutacji tyrystorów kondensator C jest dołączony między punktami A i B (pomiędzy rezystorami i tyrystorami). Gdy jeden tyrystor przewodzi, jego spadek napięcia jest mały, a drugi tyrystor pozostaje zablokowany. W takiej sytuacji kondensator ładuje się przez rezystor "nieaktywnej" gałęzi do napięcia zasilania.
Skoro źródło ma 15 V DC, to w typowym rozumowaniu egzaminacyjnym maksymalne napięcie na kondensatorze wynosi około 15 V (pomijając złożone efekty dynamiczne). Z tego powodu napięcie robocze kondensatora nie może być równe ani niższe od 15 V w doborze "na styk" – potrzebny jest zapas na tolerancje, starzenie oraz możliwe przepięcia komutacyjne.
W praktyce dobiera się kondensator na napięcie większe od przewidywanego Umax (często przyjmuje się rząd 1,3–1,5×). Dla Umax ≈ 15 V najbliższą minimalną, bezpieczną wartością z odpowiedzi jest 20 V.
- 10 V – zbyt mało: grozi przebiciem dielektryka już przy pracy blisko 15 V.
- 20 V – minimalny właściwy dobór z zapasem względem 15 V.
- 30 V – byłoby poprawne technicznie, ale nie jest minimalne.
- 40 V – również poprawne technicznie, lecz nie minimalne.
Warto pamiętać, że w komutacji liczy się też typ kondensatora i jego ESR: do impulsów prądowych zwykle lepiej nadają się kondensatory foliowe/ceramiczne niż elektrolityczne.
