W układach sterowania stycznikowego funkcja samoczynnego podtrzymania polega na tym, że po krótkim naciśnięciu przycisku START cewka stycznika pozostaje zasilona także po zwolnieniu przycisku. Osiąga się to przez włączenie styku pomocniczego NO (normalnie otwartego) tego samego stycznika równolegle do przycisku START. Po zadziałaniu stycznika styk NO zamyka się i "przejmuje" podawanie zasilania na cewkę.
W układzie nawrotnym (zmiana kierunku obrotów silnika klatkowego) są co najmniej dwa styczniki: jeden dla kierunku "prawo", drugi dla "lewo". Oprócz podtrzymania stosuje się też blokadę elektryczną, aby nie dopuścić do jednoczesnego załączenia obu styczników. Blokada jest zwykle realizowana stykami NC (normalnie zamkniętymi) drugiego stycznika w torze sterowania pierwszego.
Jeżeli opis usterki brzmi: "po załączeniu stycznika K2 nie działa samoczynne podtrzymanie stycznika", to oznacza, że K2 potrafi zadziałać (cewka dostaje zasilanie podczas nacisku START), ale po puszczeniu START zasilanie nie jest podtrzymywane. Taki objaw jest typowy dla:
- przerwy/uszkodzenia styku NO przeznaczonego do podtrzymania,
- albo błędnego/luźnego podłączenia tego styku w gałęzi równoległej do START.
Odpowiedź "K21" wskazuje właśnie styk pomocniczy K2 wykorzystywany do podtrzymania. Pozostałe wskazania (np. inne styki pomocnicze) w typowym układzie częściej pełnią rolę blokady wzajemnej lub elementów sygnalizacji, więc ich uszkodzenie zwykle daje inny objaw (np. brak możliwości załączenia K2 w ogóle albo brak blokady). Dlatego w sytuacji braku podtrzymania po zadziałaniu K2 najbardziej właściwe jest wskazanie styku podtrzymania K2, czyli K21.
