W chłodziarce sprężarkowej podstawowy obieg składa się z czterech kluczowych etapów i odpowiadających im elementów: sprężarka (sprężanie par czynnika), skraplacz (oddawanie ciepła i skraplanie), element rozprężny (rozprężanie/dławienie) oraz parownik (pobieranie ciepła i parowanie).
Jeżeli na schemacie element oznaczony cyfrą 2 odpowiada skraplaczowi, to zachodzi w nim proces skraplania: czynnik chłodniczy po sprężeniu trafia do wymiennika, oddaje ciepło do otoczenia (np. do powietrza opływającego skraplacz), a następnie zmienia stan skupienia z pary na ciecz. To właśnie zmiana fazowa i oddanie ciepła są cechą rozpoznawczą skraplacza.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Parowanie zachodzi w parowniku, gdzie czynnik odbiera ciepło z chłodzonej przestrzeni/medium i wrze, przechodząc z cieczy w parę.
- Sprężanie zachodzi w sprężarce, gdzie rośnie ciśnienie (i zwykle temperatura) par czynnika.
- Rozprężanie (w praktyce często jako dławienie) zachodzi w zaworze rozprężnym lub kapilarze, gdzie następuje spadek ciśnienia przed parownikiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli element oddaje ciepło na zewnątrz (ciepły wymiennik) i "z pary robi się ciecz", myśl o skraplaniu; jeśli element pobiera ciepło z chłodzonego miejsca i "z cieczy robi się para", to parowanie.
