Kompensata różnic inwentaryzacyjnych polega na "zbilansowaniu" nadwyżki z niedoborem, ale nie może być stosowana dowolnie. Jej sens polega na tym, aby skorygować sytuacje, w których w trakcie spisu z natury ujawniono różnice wynikające np. z pomyłek w wydaniu lub przyjęciu, zamiany asortymentu albo błędnej identyfikacji materiałów.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "niedobór i nadwyżka dotyczą zbliżonych do siebie materiałów powstałych u osoby odpowiedzialnej za dany magazyn." Spełnia ona dwa kluczowe warunki:
- Podobieństwo materiałów – kompensuje się pozycje, które są do siebie zbliżone (np. mogą być mylone, mają podobne zastosowanie lub parametry). Kompensata nie powinna dotyczyć całkowicie różnych materiałów, bo wtedy nie tłumaczyłaby przyczyny powstania różnic.
- Ta sama odpowiedzialność materialna – różnice muszą dotyczyć tej samej osoby odpowiedzialnej. W przeciwnym razie kompensata mogłaby "przenosić" skutki niedoboru na inną osobę lub ukrywać odpowiedzialność.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Stwierdzenie, że niedobór i nadwyżka dotyczą różnych osób, wyklucza kompensatę, bo odpowiedzialność i rozliczenie różnic muszą być przypisane spójnie do jednego odpowiedzialnego.
- Wskazanie, że powstały w różnych magazynach, także jest przeszkodą: nawet jeśli materiały są podobne, to różne miejsca składowania oznaczają inne stany ewidencyjne i inną organizację odpowiedzialności.
- Teza, że dotyczą różnych materiałów, zaprzecza idei kompensaty – nie kompensuje się różnic dla asortymentu całkowicie niepodobnego.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: kompensata = podobny asortyment + to samo miejsce i ta sama odpowiedzialność. Jeśli którykolwiek element "się nie zgadza", różnice rozlicza się oddzielnie.
