KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 39.
W wyniku połączenia składowych CMYK: C100, M96, Y20, K7 uzyska się barwę
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Składowe C=100 i M=96 dominują, a Y=20 i K=7 są niewielkie, więc mieszanina subtraktywna przesuwa się w stronę barw niebiesko‑fioletowych (granatowych), a nie zieleni, czerwieni czy żółci. W praktyce odcień zależy jednak od profilu i warunków druku.

Pełne wyjaśnienie:

W modelu CMYK barwy powstają przez mieszanie subtraktywne: farby pochłaniają (odejmują) część światła odbijanego od podłoża. Dlatego wysoki udział danej farby zwykle wzmacnia jej "kierunek" barwny w odbiorze wydruku.

W zestawie C100, M96, Y20, K7 dominują kanały cyjan i magenta. Połączenie cyjanu z magentą daje odcienie z obszaru niebiesko‑fioletowego. Niewielki udział żółtego (Y20) nie "przekręca" koloru w stronę zieleni (do tego potrzebny byłby wysoki cyjan i wysoki żółty), ani w stronę czerwieni (wysoki magenta i wysoki żółty). Mała domieszka czerni (K7) przyciemnia barwę, co sprzyja odbiorowi jako granat (ciemny niebieski), a nie jako jasny niebieski.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "zieloną" – zieleń w CMYK zwykle wynika z silnego połączenia cyjanu i żółtego. Tutaj żółty jest niski, więc nie powstanie dominująca zieleń.
  • "czerwoną" – czerwień/oranże wymagają wysokiego magenty i wysokiego żółtego. Przy Y20 kolor nie ma warunków, by stać się czerwony.
  • "żółtą" – żółć wymaga bardzo wysokiego kanału Y oraz niskich C i M. W tym przypadku C i M są bardzo wysokie, więc żółć jest wykluczona.

Warto pamiętać o ograniczeniu praktycznym: zapis CMYK bez informacji o profilu ICC, standardzie separacji, papierze i przyroście punktu nie daje jednego "absolutnego" wyglądu barwy na każdym urządzeniu. Na egzaminie jednak zwykle sprawdza się kierunek barwny wynikający z dominujących kanałów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
CMYK to model barw stosowany w druku, oparty na czterech farbach: cyjan, magenta, żółty i czarny. To mieszanie subtraktywne: farby pochłaniają część światła, a widoczny kolor zależy od ich proporcji oraz podłoża i warunków druku.
Patrz na dominujące kanały: C+M przesuwa w niebiesko‑fioletowe, M+Y w czerwienie/pomarańcze, a C+Y w zielenie. Kanał K głównie przyciemnia. To reguła orientacyjna, bo wynik zależy też od profilu i papieru.
Cyjan "zabiera" czerwień, a magenta "zabiera" zieleń. W efekcie pozostaje głównie składowa niebieska, często przesunięta w stronę fioletu. Gdy dojdzie niewielki K, barwa robi się ciemniejsza, więc bywa opisywana jako granatowa.
Nie. Ten sam zapis CMYK może wyglądać inaczej na różnych papierach i maszynach, bo zmienia się chłonność, biel podłoża i przyrost punktu. Dlatego stosuje się profile ICC i standaryzację procesu. Na testach często zakłada się uogólnioną interpretację składowych.
K (czarny) służy przede wszystkim do przyciemniania, zwiększania kontrastu i stabilizacji neutralnych szarości. Mały udział K zwykle tylko lekko "gasi" kolor, a duży może znacząco go przyciemnić. Nie zastępuje jednak funkcji kanałów C, M i Y w budowaniu odcienia.
Zieleń w CMYK zwykle powstaje z wysokich wartości C i Y przy niższej M. Jeśli magenta jest wysoka, kolor odchodzi w stronę ciemniejszych, "brudniejszych" odcieni. Dokładny efekt zależy od profilu i limitu sumy farb.
Czerwienie i pomarańcze opierają się na połączeniu M i Y. Gdy żółty jest niski, magenta nie ma "partnera" do zbudowania czerwieni, więc mieszanka kieruje się raczej w stronę fioletu/niebieskiego (zwłaszcza gdy cyjan jest wysoki).
Częsty błąd to mylenie CMYK z RGB i ocenianie "na odwrót". Inny to skupienie się na jednym kanale (np. tylko C=100) bez uwzględnienia pozostałych. Trzeci to ignorowanie tego, że profil ICC i papier mogą zmienić odcień, choć kierunek barwny zwykle zostaje podobny.
Zwykle nie w 100%. Bez profilu, warunków druku i informacji o podłożu można podać jedynie orientacyjny kierunek barwy (np. niebiesko‑fioletowy). Dokładne nazwanie odcienia (np. "granat") bywa umowne i zależy od przyjętych materiałów dydaktycznych.
Ćwicz mapowanie par kanałów: C+M (niebiesko‑fioletowe), C+Y (zielone), M+Y (czerwienie). Zapamiętaj też, że K przyciemnia. Dobrze działa praca na wzornikach i analizowanie gotowych próbek. Na egzaminie szukaj dominujących wartości.
info

Statystycznie 44% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Składowe C=100 i M=96 dominują, a Y=20 i K=7 są niewielkie, więc mieszanina subtraktywna przesuwa się w stronę barw niebiesko‑fioletowych (granatowych), a nie zieleni, czerwieni czy żółci."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z podstaw teorii barw w poligrafii (CMYK, mieszanie subtraktywne)
  • Materiały o zarządzaniu barwą w DTP: profile ICC, standardy separacji, wpływ papieru i przyrostu punktu
  • Ćwiczenia praktyczne: porównywanie próbek CMYK na wzornikach/drukach próbnych w różnych warunkach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego