KWALIFIKACJA SPC4 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 9.
W wyniku rozbioru uzupełniającego elementu zasadniczego półtuszy wieprzowej otrzymano: kości miednicy, kość udową z rzepką kolanową oraz 1/3 kości goleni. Który element poddano rozbiorowi?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zestaw kości: kości miednicy, kość udowa z rzepką oraz fragment kości goleni wskazuje na element pochodzący z kończyny tylnej obejmujący udo i okolice stawu kolanowego.
Dlatego właściwy jest wybór "Szynkę bez golonki", a nie elementy z przodu półtuszy (łopatka, boczek) ani sama golonka.

Pełne wyjaśnienie:

W rozbiorze półtuszy wieprzowej kluczowe jest powiązanie opisu kości z położeniem anatomicznym elementu. W pytaniu podano, że po rozbiorze uzupełniającym uzyskano: kości miednicy, kość udową z rzepką kolanową oraz 1/3 kości goleni. Taki zestaw jednoznacznie wiąże się z kończyną tylną i częścią obejmującą udo oraz okolice stawu kolanowego.

Odpowiedź "Szynkę bez golonki" pasuje do opisu, ponieważ szynka dotyczy tylnej części półtuszy (obszar miednicy i uda). Informacja o fragmencie kości goleni (a nie całej) jest spójna z wariantem, w którym golonka jako odrębny element została oddzielona, a w elemencie pozostał jedynie określony fragment kości związany z podziałem technologicznym.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:

  • "Łopatkę z golonką" łączy element z okolicy kończyny przedniej (łopatka). Nie odpowiada to obecności kości miednicy i kości udowej, które są charakterystyczne dla kończyny tylnej.
  • "Golonka tylna" jest elementem z podudzia. Gdyby rozbierano wyłącznie golonkę, nie oczekuje się pozyskania kości miednicy ani kości udowej z rzepką, ponieważ te kości należą do bardziej proksymalnych (wyżej położonych) części kończyny.
  • "Boczek z żeberkami" dotyczy tułowia (żebra), więc anatomicznie nie może dać kości miednicy, kości udowej ani rzepki.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z rozbioru najpierw przypisz każdą kość do regionu ciała (miednica/udo/goleń = kończyna tylna), a dopiero potem wybierz element handlowy. To zmniejsza ryzyko wyboru odpowiedzi "na skojarzenie", np. samej golonki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Rozbiór uzupełniający to etap dalszego dzielenia elementu zasadniczego na mniejsze elementy handlowe lub technologiczne, zgodnie z wymaganą specyfikacją (np. oddzielenie golonki od szynki). Celem jest uzyskanie asortymentu o określonej zawartości mięsa, tłuszczu i kości.
Na kończynę tylną wskazują m.in. kości miednicy, kość udowa oraz elementy goleni (piszczel i strzałka) i rzepka. Jeśli w opisie pojawia się miednica i kość udowa z rzepką, to niemal na pewno chodzi o obszar szynki, a nie o elementy z tułowia czy kończyny przedniej.
Kość udowa i rzepka tworzą okolice stawu kolanowego i należą do części uda. W rozbiorze wieprzowiny udo stanowi kluczowy obszar szynki. Dlatego wystąpienie tych kości jest silną przesłanką, że rozbierany element dotyczył szynki lub jej części, a nie np. boczku czy łopatki.
Nie, golonka (podudzie) nie obejmuje miednicy. Miednica należy do obręczy kończyny i leży znacznie wyżej anatomicznie. Jeżeli w opisie pojawiają się kości miednicy, to analizowany element musi obejmować co najmniej okolice uda, a nie tylko podudzie.
Najprościej po kościach: szynka wiąże się z miednicą i kością udową, a łopatka z kością łopatkową i kością ramienną (kończyna przednia). Jeśli w treści pojawiają się miednica, udo lub rzepka, kierunek jest "tył półtuszy", czyli szynka, a nie łopatka.
Częsty błąd to skupienie się na jednym słowie (np. "goleń") i pominięcie reszty opisu. Drugi błąd to przenoszenie skojarzeń z innych elementów (np. żeberka = boczek) mimo że podane kości są z kończyny. Pomaga wypisanie kości i przypisanie ich do regionu ciała.
Oddziela się ją wtedy, gdy zakład produkuje osobny asortyment z golonki (np. do peklowania lub wyrobów garmażeryjnych), a szynka ma spełnić wymagania odbiorcy jako element bez golonki. Taki podział ułatwia standaryzację masy i kształtu oraz planowanie produkcji.
Taki zapis sugeruje, że element nie obejmuje całej golonki jako odrębnej części, lecz pozostaje w nim jedynie fragment kości związany z linią cięcia technologiczną. W testach warto traktować to jako wskazówkę o rozdziale elementów w okolicy stawu i granicy między szynką a golonką.
Boczek z żeberkami pochodzi z tułowia i wiąże się z żebrami oraz okolicą kręgosłupa, a nie z kończyną. Kość udowa, rzepka i miednica należą do tylnej kończyny, więc anatomicznie nie mogą pochodzić z boczku. To typowy "dystraktor" sprawdzający orientację w położeniu kości.
Najlepiej ćwiczyć na schematach: podziel półtuszę na przód/tył, a potem kości przypisz do elementów (łopatka, schab, boczek, szynka, golonka). W nauce pomagają fiszki z nazwami kości i krótkim opisem położenia. W testach czytaj całość opisu, nie tylko jedno słowo.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji SPC.4 dotyczące rozbioru półtusz wieprzowych
  • Atlas anatomii zwierząt rzeźnych (część dotycząca kończyny tylnej)
  • Instrukcje zakładowe rozbioru (schematy elementów zasadniczych i uzupełniających)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego