W kruszeniu parametr stopień rozdrobnienia (i) opisuje, jak bardzo zmniejszono maksymalny wymiar ziarna w procesie. W zadaniach szkolnych przyjmuje się definicję:
i = Dmax(nadawy) / dmax(produktu),
gdzie Dmax to maksymalny wymiar ziarna w nadawie, a dmax to maksymalny wymiar ziarna w produkcie.
W treści podano uziarnienia jako zakresy: nadawa 0–36 mm i produkt 0–20 mm. W takim zapisie do obliczenia stopnia rozdrobnienia wykorzystuje się wartości graniczne (maksymalne), czyli:
Podstawiamy do wzoru:
i = 36 / 20 = 1,8.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 0,6 – wynik typowo powstaje przez odwrócenie wzoru (20/36 ≈ 0,56) albo błędne zaokrąglenie. Stopień rozdrobnienia w prawidłowo rozumianej definicji powinien być > 1, bo produkt ma mniejsze ziarno niż nadawa.
- 2,0 – mogłoby wynikać z przyjęcia innych liczb "na oko" lub z pomyłki rachunkowej. Nie wynika z danych (36 i 20) przy poprawnym podstawieniu.
- 3,6 – to błąd polegający na użyciu niewłaściwej relacji (np. 36/10) albo pomyleniu parametrów; z podanych zakresów nie da się uzyskać 3,6 bez arbitralnej zmiany wartości.
W praktyce znajomość i pomaga ocenić, czy jeden stopień kruszenia wystarczy, czy potrzebne są kolejne etapy oraz jak mogą zmienić się obciążenia energetyczne i zużycie elementów roboczych.
